İnsanlar horlasa da, hor olamaz bir fakir!
Zira halkın ölçüsü, gerçek ölçü olamaz.
İmansız olanlardır, Hak indinde hor hakir!
Çünkü dinsiz ölenler, asla felah bulamaz.
İnsanlar horlasa da, hor olamaz bir fakir!
Zira halkın ölçüsü, gerçek ölçü olamaz.
İmansız olanlardır, Hak indinde hor hakir!
Çünkü dinsiz ölenler, asla felah bulamaz.
Malum bizler çok şaştık
Her pisliğe bulaştık
Ve de haddi pek aştık
Bizler ettik sen etme;
Lütfen bizi kahretme!
Yazmaktaki gayen nedir, Söyler misin saygın şair?
Gerekçeler batıl ise; battın demek sen Gayyaya!
Yani işin epeyce zor, Hak değilse kaygın şair?
Bu uyarım özel değil, şamildir tüm bayan baya!
Hiç baktın mı son kitaba, ne diyordu ayet sana?
Mümkün olsa dönebilsem geri de;
On sekizde karar kılsam diyorum.
Yaşlılığı koyup kırk yıl beride;
Ölene dek öyle kalsam diyorum.
Ne inmişse vahiy ile Allah’tan
Yatırmadan yatak yorgan
Unutmadan seni bir an
Elde tespih dilde Kur’an;
Al canımım benim Rabbim!
Bunamadan kulun fakir
Mü’min yalan söylemez, bilmez misin sen bunu?
Çünkü yalan ve iman, bir arada bulunmaz!
Buna rağmen durmadan, söylüyorsan sen onu;
Hemen yönel tövbeye, zira öyle kalınmaz!
Şakayla olsa bile, alma onu femine!
Verdiğinde Mevla bir dert;
Em’i yoktur sanmasın fert.
Emle birlik bir de hemdert;
Gönderir o isteyince.
Yatıp kalkma figan yas’la!
Muhtaç ise bir insan, sohbet için yâran’a;
Her canı sıkıldıkça, gitsin derhal kur’an’a.
Korkuyorsa zalamdan ve lazımsa nur ona;
Ben derim ki o onu, sorsun yine Kur’an’a!
Mülk sahibi Rahmanken, ne sendeki bu tavır?
Sen ki yalnız bir kulsun, haddini bil haddini!
O mu dedi temlik et, nefsin için saç savur?
Haini sevmez Allah, doğru oku hak dini!
Her ne varsa uhdende, emanettir emanet!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!