Biliyorken sen Hakkı;
Sakın sapma yanarsın!
Rab edinip na-hakkı;
Ona tapma yanarsın!
Musır olma memnuda!
Bir kişi daha gitti, duydun her hal salayı?
Yine kaale almayıp, es mi geçtin olayı?
Bu mu sence arkadaş; söyle işin kolayı?
Zerre kadar ilgin yok, ahret ile de niçin?
Sen hoplayıp zıplarken, terhis oldu hemşerin!
Âdemoğlu niye niçin;
Halk olundu duymadın mı?
İnsan arza kulluk için;
Sevk olundu duymadın mı?
Kim kaçarsa vazifeden;
Dürbün misal iki göz’le;
Onca şeyi görmedin mi?
Bakıp daim sathi göz’le;
Sırrı halk’a ermedin mi?
Konuşurken onca suret;
Saygın varsa yaşam’a?
Onu yanlış yaşama!
Çünkü o son değildir;
Yalnızca bir aşama.
Sevgin varsa yaşam’a?
Ne çıkarsa bahtta pay;
De hamdolsun ve hayhay!
Verileni hayra say!
Şekva etme şükür et!
Örnek alıp son çağı;
Değil isen divane;
Söyler misin dava ne?
Şu derdine deva ne?
Şaştım hoca bilesin!
Ya tekisin hınzırın?
Yazmaktaki gayen nedir, Söyler misin saygın şair?
Gerekçeler batıl ise; battın demek sen Gayyaya!
Yani işin epeyce zor, Hak değilse kaygın şair?
Bu uyarım özel değil, şamildir tüm bayan baya!
Hiç baktın mı son kitaba, ne diyordu ayet sana?
Mü’min yalan söylemez, bilmez misin sen bunu?
Çünkü yalan ve iman, bir arada bulunmaz!
Buna rağmen durmadan, söylüyorsan sen onu;
Hemen yönel tövbeye, zira öyle kalınmaz!
Şakayla olsa bile, alma onu femine!
Verdiğinde Mevla bir dert;
Em’i yoktur sanmasın fert.
Emle birlik bir de hemdert;
Gönderir o isteyince.
Yatıp kalkma figan yas’la!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!