Olup nefse hademe;
Her emrine he deme!
Hevasına uyarak;
Haramsa da ye deme!
Yoldaş olup his ile
Olmaz böyle bir vaka!
Bir sebep var mutlaka?
Yoksa makul bir neden;
Nasıl tapmaz kul Hakka?
Kimdir bizi var eden?
Müslüman’san sen şayet;
O uğurda çok say et!
Sırf laf ile hidayet;
Olmaz nefsim bilesin!
Önce Hakka teslim ol!
Papaz mısın vaiz mi?
Aşma hoca haddini!
Yaptıkların caiz mi?
Tağyir etme şu dini!
Bi-habersen kitaptan;
Niyetim halis deyip;
Uzak durma amelden!
Yalnızca yiyip giyip;
Gafil olma emelden!
İstiyorsan sonsuz haz;
Gitmiyorsa sa’yinin, semeresi ahrete;
Çalışmayı bırakıp, kursun derhal kul yas’ı!
Neticesi vebalse, yazık onca zahmete!
Zira insin orada, azap olur hülyası.
Uyup sakın kahire;
Takma aklı zahire!
Bakıp her dem ahire;
Panik yapma ne olur!
Hak ne derse o olur!
Ömür denen şu süre;
Sınırda süre, süre!
Yarım asrı harcadık;
Sıra geldi küsura.
Ömür denen şu zaman;
Ömür hızla bitiyor, dolmak üzre miadın!
Senin gözün ne yazık, halen oyun oynaşta.
Böyle yapman doğru mu, bizden iken o adın?
Neden halen fısk fücur, hem de dostum şu yaşta?
Ya ansızın bir yerde, yakalarsa seni mevt?
Ey münkir-i cüretkar;
İmkan var mı inkara?
Sanma olur cüret kar;
Engel iken o kar’a?
Madem aklın ser’inde;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!