Gündemdeyken sabah akşam Madımak;
Kimse demez; Başbağlar’ı kim yaktı?
Bu mu dostluk, hani canlık, nerde hak?
Kimse sormaz, koca köyü kim yaktı?
Ey durmadan, bir oteli yazanlar!
Büyük dertte senle başım
Zehir oldu ekmek aşım
Bu ne haldir arkadaşım?
Başım dertte senle gönül.
Nasihatler geçti bini
Hakka küfür edip de;
Kızma demen arkadaş!
Varsa şu hal edipte;
Ben kızarım arkadaş!
Kim çatarsa dinime;
Yan baktırmam asla kat’a mü’mine
Biri çatsa, önce ona kişt derim.
Dinlemeyip saldırırsa o yine;
Yüzüm asıp, kendine gel hişt derim.
Göz açtırmam bu hususta dinsize
Bıktım gönül, akıl dışı aşkından!
Sen bıkmadın ne hikmetse şu işten?
Bu halinle yok bir farkın şaşkından!
Ne uyandın ne vazgeçtin şu düşten?
Hangi iblis girdi ise beynine;
Kışta kardan bıkar gibi;
Bıktım senden vallah gönül
Yazda hardan bıkar gibi;
Bıktım senden billâh gönül
Her nimetten istersin pay
Arzuların fazla sıktı
Bıktım senden cahil gönül!
Hizmetinden canım çıktı
Bıktım senden cahil gönül!
Zemheride yaz istersin
Hey birader baksana!
Ne emreder Hak sana?
Berduşluğu bırakıp;
Az da ona taksana!
Bu halin ne birader?
Bir kandil daha geçti, cehil ile gaf ile
Savdık baştan biz onu, bir kaç şiir naat ile
Gerçek dini bilmeyen, ne yapsın ki başkaca?
Bu bidati kaç asır, sürdürdük inat ile
Yıl boyunca her haltı, yiyen doldu camiye
Bir garip ölmüş bugün!
Bugün değil pardon dün!
Ne yazık ki komşular;
Fark etmemiş öldüğün.
Hemen karşı binada;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!