Olmuş nefsin esiri;
Hür zanneder kendini.
Yanlış yapıp tefsiri;
Yıkar nadan bendini.
Sen hür değil kölesin;
Pek atılsın birader!
Bir de dersin para ver!
Sağlam ise şayet ser?
Ölü müsün diri mi?
Yoksa zekan geri mi?
Duyunca korkuyorsun, neden acep ölüm’ü?
Yoksa gövden diriyken, itikadın ölü mü?
O şey de doğum kadar, normal bir şey değil mi?
İman varsa ukba’ya, öcü görme ölümü!
O’ ki beka yurduna, geçmek için bir sebep;
Olmaz böyle bir vaka!
Bir sebep var mutlaka?
Yoksa makul bir neden;
Nasıl tapmaz kul Hakka?
Kimdir bizi var eden?
Olup nefse hademe;
Her emrine he deme!
Hevasına uyarak;
Haramsa da ye deme!
Yoldaş olup his ile
Müslüman’san sen şayet;
O uğurda çok say et!
Sırf laf ile hidayet;
Olmaz nefsim bilesin!
Önce Hakka teslim ol!
Ne geldiyse başıma, geldi şu pis sevdadan;
Asıl işi bırakıp, düştüm senin peşine.
Edip perme perişan, kıldın beni bir nadan!
Gerçek muttan geçirip, razı ettin peşine.
Bin bir cilve yaparak, galip geldin zannıma!
Biliyorken sen Hakkı;
Sakın sapma yanarsın!
Rab edinip na-hakkı;
Ona tapma yanarsın!
Musır olma memnuda!
Bir kişi daha gitti, duydun her hal salayı?
Yine kaale almayıp, es mi geçtin olayı?
Bu mu sence arkadaş; söyle işin kolayı?
Zerre kadar ilgin yok, ahret ile de niçin?
Sen hoplayıp zıplarken, terhis oldu hemşerin!
Uyup sakın kahire;
Takma aklı zahire!
Bakıp her dem ahire;
Panik yapma ne olur!
Hak ne derse o olur!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!