Sövgü değil sevgi lazım bizlere
Kim sövgüyü yayar ise kaç ondan!
Nefret değil rahmet lazım bizlere
Kim nefreti över ise geç ondan!
Allah için değil ise muhabbet;
Bu ne gaflet ey nefsim, son durakken öteler?
Varsa serde şuurun, düşün biraz sen bunu!
Böyle mühim bir işi, bir kul nasıl öteler?
Seni bilmem de lakin ötelemem ben onu!
Bir saniye durmazken, baki yurda sevkiyat;
Siyaset lazımsa da, elzem olan diyanet
Çünkü dinsiz siyaset, intihardır kul için.
Gökten inen bir nurken, mü’min için her ayet;
Nasıl görür lüzumsuz, biri şunu yol için?
Müslümanın mihengi, Kur’an ve de sünnetken;
Nakıs ise diyanet;
Siyasete pek dalma!
Edip hakka hıyanet;
Mazlumlardan ah alma!
Modaysa da bu ara;
Öyle çok ki benim derdim;
Sormayın efendim sormayın!
Şu yaşımda neler gördüm;
Sormayın efendim sormayın!
Yumak, yumak çilelerim
O zıkkımın dumanını;
Öte savur, öte savur!
Sıkıp halkın sen canını;
Etme lütfen zorla gâvur!
Ne buldunsa o merette;
Çağırsan da hoş’a beni,
Hiç çağırma boş’a beni!
Bir an önce boşa beni!
Sevmiyorum seni dünya!
Benzetse de kimi em’e;
Zor diyorsa bir şeye, şeytan denen o melun;
O zorlukta mutlaka, hayır vardır arkadaş!
Zahmette rahmet varsa ki vardır emin olun;
O zahmete katlanmak, kula kardır arkadaş!
Gören sanır bir sapkın!
Şeytan mısın melek mi?
Şu denli nasıl saptın?
Şeytan mısın melek mi?
Bir bayanken sureten;
Tevhid için çokken medar;
Şirke yer yok zere kadar.
Tüm âlemi görmesen de;
Bürhan için yeter şu dar.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!