Muhtaç ise bir insan, sohbet için yâran’a;
Her canı sıkıldıkça, gitsin derhal kur’an’a.
Korkuyorsa zalamdan ve lazımsa nur ona;
Ben derim ki o onu, sorsun yine Kur’an’a!
Mülk sahibi Rahmanken, ne sendeki bu tavır?
Sen ki yalnız bir kulsun, haddini bil haddini!
O mu dedi temlik et, nefsin için saç savur?
Haini sevmez Allah, doğru oku hak dini!
Her ne varsa uhdende, emanettir emanet!
Hele eğleş birader, söyler misin ne derdin?
Şu manasız telaşla, sen kendini pek gerdin.
Çıkıp biri dese ki; derdin sana dermandır;
Merak ettim o zaman, acep ona ne derdin?
Sakın takma kafanı, her dünyevi nedene!
Mümkün olsa dönebilsem geri de;
On sekizde karar kılsam diyorum.
Yaşlılığı koyup kırk yıl beride;
Ölene dek öyle kalsam diyorum.
Ne inmişse vahiy ile Allah’tan
Yatırmadan yatak yorgan
Unutmadan seni bir an
Elde tespih dilde Kur’an;
Al canımım benim Rabbim!
Bunamadan kulun fakir
Mü’min yalan söylemez, bilmez misin sen bunu?
Çünkü yalan ve iman, bir arada bulunmaz!
Buna rağmen durmadan, söylüyorsan sen onu;
Hemen yönel tövbeye, zira öyle kalınmaz!
Şakayla olsa bile, alma onu femine!
Sırf unvanla olmaz iş!
Uysun ona hal gidiş!
Dini etme de iğdiş;
Müslüman ol Müslüman;
Yetmez kula sırf iman!
Verdiğinde Mevla bir dert;
Em’i yoktur sanmasın fert.
Emle birlik bir de hemdert;
Gönderir o isteyince.
Yatıp kalkma figan yas’la!
Akan sular dururken, mevzu ölüm olunca;
Nasıl lakayt kalırsın, o gelince gündeme?
Ölecekse her nefis, meçhul miat dolunca;
Her an ona hazırlan, var önümde gün deme!
Devamdadır deforme!
Yoksa bu bir zillet mi?
Nereyedir şu erme?
Millet miyiz illet mi?
Bu ne menem teali?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!