Tek konu var gündeme, damga vuran anbean;
Unutsan da der sana; gafil olma beni an!
O gelince cihana; suspus olur sultanlar!
Çünkü onun eliyle, yere batar şöhret şan.
Gaflet edip bir ancık, çıksa o şey zihninden;
Hubb-u dünya ziyan iken, bu aşkta ne sende gönül?
Muhtaç isen bir sevdaya, yeter sana hubb-u ebed.
Bilmez misin fani aşklar, yerilmiştir dinde gönül?
Bir yar sev ki olsun sana, gerçek maşuk ilelebet!
Meftun isen yaşama?
Onu boşa yaşama!
Hür yaşamak hoş ama;
Hesabı var bil sonda!
Madem bu bir aşama;
Adapteysen her şeyde, yoldan çıkan asır’a;
Hiç boşuna övünme, hüsrandasın hüsranda!
Ve çağdaşım diyorsan, asra rağmen şu sıra;
Boşa kendin savunma, ziyandasın ziyanda!
Çağdaşlık denen illet, ettiyse seni esir
Mahkum oldum hüzün’e!
Muhtaç kaldım cüzüne!
Şu kalbimin özüne;
Huzur lütfet Rab huzur!
Onsuz hayat pek muzır.
Müştak isen hikmete, yanlış yerde arama!
Zira o şey her yerde ve herkeste bulunmaz!
Şayiaya inanıp, lütfen haktan ırama!
Aradığın o nimet, her bir kuldan alınmaz!
Mevla onu sadece, dostlarına verirken;
Anlamadım ben seni
Hısım mısın hasım mı?
Hele anlat sen seni!
Hısım mısın hasım mı?
Her yaptığın aleyhte
Sınav yeri şu cihan
Hız kesmiyor imtihan
Unutsa da tüm ins can
Sen unutma be evlat!
Yeter aşma haddini!
Evlat ayal konusu, pek revaçta bu günde.
Nesil dinden cüdaysa, hayır umma tekinden!
Büyütürsen onları, barda, cazda düğünde;
Sen Mekke’yi anarken, o bahseder Pekin’den!
Dersen kalbi çevirmek, sırf Allah’ın elinde;
Hayat imtihan, insan talebe
Sanmayın o bir oyun mel’abe
Epey zorsa da onu kazanmak
Cennet-i ala var sonda galibe.
Doğrusu budur, gayrisi yalan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!