Âdemoğlu niye niçin;
Halk olundu duymadın mı?
İnsan arza kulluk için;
Sevk olundu duymadın mı?
Kim kaçarsa vazifeden;
Dürbün misal iki göz’le;
Onca şeyi görmedin mi?
Bakıp daim sathi göz’le;
Sırrı halk’a ermedin mi?
Konuşurken onca suret;
Değil isen divane;
Söyler misin dava ne?
Şu derdine deva ne?
Şaştım hoca bilesin!
Ya tekisin hınzırın?
Saygın varsa yaşam’a?
Onu yanlış yaşama!
Çünkü o son değildir;
Yalnızca bir aşama.
Sevgin varsa yaşam’a?
Ne çıkarsa bahtta pay;
De hamdolsun ve hayhay!
Verileni hayra say!
Şekva etme şükür et!
Örnek alıp son çağı;
Gece gündüz hep onunla meşgulsün
Senin derdin sırf dünya mı arkadaş?
Bu dünyaya ne kadar da düşkünsün?
Senin derdin sırf dünya mı arkadaş?
Bilmez misin sen bu hanın sonunu?
Sen bu idrak, izanla;
Bir Salih olamazsın!
Kalpte onca kem zanla;
Bil Salih olamazsın!
Zıt gittikçe dinine
Kulluk için gelmiş iken şu arza;
Yapmayana büyük ayıp olmaz mı?
O şey uymak iken, sünnete farza;
Sırt dönene, azim kayıp olmaz mı?
Böyle takdir etmiş madem ki Hakim;
Şer cephesi ittifakta, aç gözünü müslüman!
Hedefleri vatan millet ve de elbet din iman!
Dış güdümlü hainlerde, ne insaf var ne vicdan
Kullanılan malzemeler, fitne fücur, zan güman.
Dört ayaklı bir ahzab bu, bilmen gerek durumu!
Güya adın mü’min de;
Düşmez dilden hiç gaflar?
Yokken bunlar hak dinde;
Var zanneder etraflar.
Sözde ismin Müslüman;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!