İnsanlar horlasa da, hor olamaz bir fakir!
Zira halkın ölçüsü, gerçek ölçü olamaz.
İmansız olanlardır, Hak indinde hor hakir!
Çünkü dinsiz ölenler, asla felah bulamaz.
İnsanlar horlasa da, hor olamaz bir fakir!
Zira halkın ölçüsü, gerçek ölçü olamaz.
İmansız olanlardır, Hak indinde hor hakir!
Çünkü dinsiz ölenler, asla felah bulamaz.
Malum bizler çok şaştık
Her pisliğe bulaştık
Ve de haddi pek aştık
Bizler ettik sen etme;
Lütfen bizi kahretme!
Uyup sakın kahire;
Takma aklı zahire!
Bakıp her dem ahire;
Panik yapma ne olur!
Hak ne derse o olur!
Değil isen divane;
Söyler misin dava ne?
Şu derdine deva ne?
Şaştım hoca bilesin!
Ya tekisin hınzırın?
Biliyorken sen Hakkı;
Sakın sapma yanarsın!
Rab edinip na-hakkı;
Ona tapma yanarsın!
Musır olma memnuda!
Bir kişi daha gitti, duydun her hal salayı?
Yine kaale almayıp, es mi geçtin olayı?
Bu mu sence arkadaş; söyle işin kolayı?
Zerre kadar ilgin yok, ahret ile de niçin?
Sen hoplayıp zıplarken, terhis oldu hemşerin!
Gece gündüz hep onunla meşgulsün
Senin derdin sırf dünya mı arkadaş?
Bu dünyaya ne kadar da düşkünsün?
Senin derdin sırf dünya mı arkadaş?
Bilmez misin sen bu hanın sonunu?
Âdemoğlu niye niçin;
Halk olundu duymadın mı?
İnsan arza kulluk için;
Sevk olundu duymadın mı?
Kim kaçarsa vazifeden;
Dürbün misal iki göz’le;
Onca şeyi görmedin mi?
Bakıp daim sathi göz’le;
Sırrı halk’a ermedin mi?
Konuşurken onca suret;
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!