Abbas Paksoy Şiirleri - Şair Abbas Paksoy

Abbas Paksoy

Yıl’larca, sevgine verdim emek.
Hayal oldu, bana seni sevmek.
Boşa imiş, sen benimsin demek.
Ben, bu gün, yine seni özledim.
Yol’larını, boşuna gözledim.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Âşık'ların bağı’na, daldı.
Kel horoz, kart tavuğu çaldı.
Buluşmalar, ahret’e kaldı.
Yalan dünya’da, öz’üm kaldı.

Güzellerin, duruşu başka,

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Bekâr idim, bir kral gibi.
Bir avrat aldım, papaz oldum.
Görünmüyor, girdabın dibi.
Bir avrat aldım, papaz oldum.

Hiç bitmiyor, boş ofultusu.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Sar kollarına, sıkıca sar.
Ben özgür doğmuşum, anamdan.
Var git, kime sorarsan sor.
Ben özgür doğmuşum, anamdan.

Kısmetim kesilmiş, göbekten.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Münevverim
Elmasın, yanar dönerisin,
Uçtukça, uçarsın Münevver.
Gönlümün, taşan pınarısın.
Coştukça, coşarsın Münevver.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Işık saçan, ela göz’lerinle,
San ki, muhabbet taş’ı gibisin.
Huri melek gibi, yüz’lerinle,
San ki, muhabbet aş’ı, gibisin.

Yeni açan, gonca gül’lerinle,

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Huzur arıyorsan, bu Dünya’da,
Gerçek huzur, beş vakit namazda,
Gül bahçesini görün, rüyanda,
Gerçek huzur, beş vakit namazda,


Devamını Oku
Abbas Paksoy

İnsan, insan, nankörsün insan.
Dinle kalbini de, gör insan.
Sen, vurmaya niyet eyledin.
Dinle, kalbini de dur, insan.

Göz’lerini aç, etrafa bak.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Evlat;
Tutacaksan, sana öğüt vereyim.
Sen mutlu ol kine, murada ereyim.
Bir iş başında, çalışır göreyim.
Babanın malına, güvenme evlat.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Nasıl bir avratsın? Sen böyle.
Benim düşmanım, senin dostun.
Bu iş nasıl oluyor, heyle?
Benim düşmanım, senin dostun.

Dostlarım ile sen düşmansın.

Devamını Oku