Sen ne anlarsın ki, sevgiden.
Sen ne anlarsın, özel aşk’tan.
Sen ne anlarsın, böyle meşk’ten.
Asla küsmüyorum, ben sana.
Bir gün, öğrenirsen sevgi’yi,
Neden Yarattın
Görüyorsun, kulların hallerini.
Vuruyor, kırıyor, hep birbirini.
Bir kaplan, yaratmışsın her birini.
Söyle, neden yarattın, kullarını
Saçlarını, tutam tutam yolarım.
El’imde olsa, canını alırım.
Seni öldürecek, bir yol bulurum.
Allah yaratmış, ben sana ne deyim.
Tipine bakmam, canını yakarım.
Daha, gonca gülüm, diyorsun.
Limmili, limmili, limmili.
Goska goska da, yürüyorsun.
Limmili, limmili, limmili.
Bu havayı, kime basarsın.
İki dağ’ın, arası yerin.
Suyun, çağlayıp akar serin.
Çayır çimendir, öten berin.
Ah, moriş oğlan, moriş oğlan.
Meydana çıkta, güreş oğlan.
Muammer ile Emrah
Anası züleyha, baba Hüseyin.
Yürekleri yanar, buzlu su verin.
Ablaları, sizlerde, gölgede durun.
Hak’ka gitti, Muammer ile Emrah.
Şeytan’a uyup da, böyle neyledin.
Mahkemede, ifadeni söyledin.
Hapishaneyi, mekânın eyledin.
Söyle hele, hâlların nasıl mahkûm.
Günde kaç kere, yoklama yapılır.
Karşımda, salınıp gezersin.
Benim, yüreğimi ezersin.
Beni böyle, niçin üzersin.
Vay gülüm, vay gülüm maşallah.
Kâkül’ünü, yüz’e dökersin.
Cuma gününün, sabah namazı,
İdam ipine taktın, boğazı.
Bu nasıl kadermiş, nasıl yazı.
Kaderin; Seni netti, Miyase’m.
Ömür boyu çektin, çile, cefa.
Emmim de, bu gün köye gelmiş.
Hadi durma, koş dede, koş koş.
Sana, isyan fermanı salmış.
Hadi durma, koş dede, koş koş.
Emmim, evin yolunu yapmış.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!