Abbas Paksoy Şiirleri - Şair Abbas Paksoy

Abbas Paksoy

Kalbin; Hemen verir kararı.
Hiç dinlemez, kârı zararı.
Der hal, yakalatır ceylanı.
Sevgi tutan, kalbin de mahkûm.

Gönlün okur, basar cezayı.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Neyleyim, azgın akan çayı.
Coşturacak selim, kalmadı.
Bıktırdım, cirit atan tayı.
Koşturacak, belim kalmadı.

Hevesim bitti, umut söndü.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Çocuktum, geleceğim vardı.
Yakındı, gaf dağının ardı.
Yetmiş bin cihan, bana dardı.
Hayalimde, kalmadı bitti.

Duramazdım, asla yerimde.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Kanma

Acıma, kapına gelene.
Kanma, yılış yılış gülene.
Ağlama, inleyip ölene.
Girilmez, insanın kalbine.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Kahpe Dünya
Garip olunca, kimse yüz vermiyor.
Yüzünü görmeden, defol git diyor.
Var, kendi zibilliğinde öt, diyor.
Dünya işte, böyledir senin halin.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

KAYNANA -Oğlum, seni sevip aldı.
Hak, seni, bize gelin kıldı.
Kapımızda, sana açıldı.
Hoş geldin, gelinim hoş geldin.

GELİN - Dil’in, çok tatlı söyler amma.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Bu gün, baharımızdır, bizim.
Kemal Atatürk, bize çözüm.
Bütün Türkiye’yedir, sözüm.
Koşa koşa, Kemal geliyor.

Yiğidim, şahlanarak coştu.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

KIL
Görünüşte, hiçbir değeri yok.
Kıl işte deyip, gelip geçeriz.
Gereksiz konuşan, bir insana,
Kıllık yapma lan, şurdan git deriz.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Seni, sokakta görüyorum.
Bu kimdir diye, soruyorum.
Gittiğin yere, varıyorum.
Bu sokağa, kim attı seni.

Senin, hiç bir sahibin yok mu?

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Dul - Bıkmış usanmıştım, çenesinden.
Öğüt veren, cadı ninesinden.
Günde, bin defa çıkardım, din’den.
Avrat öldü, çok şükür kurtuldum.

Evli - Senin avrat öldü, rahat eden.

Devamını Oku