Abbas Paksoy Şiirleri - Şair Abbas Paksoy

Abbas Paksoy

Seni yazmışlar, alnıma.
Yoldaş etmişler, canıma.
Hiç acımıyorsun, bana.
Nasıl kadersin, kaderim.

Seni silemem, yazımdan.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Kader
Kaderim, ben sana bağlıyım.
Sen kara dağsın, ben dağlıyım.
Bülbülsüz güllerin, dalıyım.
Hani nerde, benim güllerim.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Güzel’ler, giriyor uykuma.
İstiyorum, binlerce kuma.
Hepsinden alıp, birer mama,
Dünya’da, gülmeyi istiyom.

Kimi sarışın, kimi esmer,

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Hatırlıyorum, küçücük çocuktum.
Kötülülerden uzak, tertemizdim.
Güneş kadar, parlak ve sıcaktım.
Gülmek, eksik olmazdı, yanağımdan.

Cıvıl, cıvıl, oynardım çocuklarla.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Kabaksız sofraya da, sofra demem,
Kabak olmaz ise de, yemek yemem.
Kabağı görünce tumarım, komam.
Kabağı servim, Andırınlıyım.

Bal kabağının, pişme yemeğine.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Anlamaz ki, hacıyı, hocayı.
Kara duman tüttürür, bacayı,
Başından eksik etmez, kıcıyı,
Aşında pişer, Kâbe şeytan’ı.

Dolanır çevrende, gitmez öte.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Sanki kabir gibi, öyle bir şey,
Anası, kızına kabri almış.
Ne şalvar, ne pantol, bu böyle ney.
Anası, kızına kabri almış.

Daracıktır, çatal avrat gibi.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Kalbin; Hemen verir kararı.
Hiç dinlemez, kârı zararı.
Der hal, yakalatır ceylanı.
Sevgi tutan, kalbin de mahkûm.

Gönlün okur, basar cezayı.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Neyleyim, azgın akan çayı.
Coşturacak selim, kalmadı.
Bıktırdım, cirit atan tayı.
Koşturacak, belim kalmadı.

Hevesim bitti, umut söndü.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Çocuktum, geleceğim vardı.
Yakındı, gaf dağının ardı.
Yetmiş bin cihan, bana dardı.
Hayalimde, kalmadı bitti.

Duramazdım, asla yerimde.

Devamını Oku