Abbas Paksoy Şiirleri - Şair Abbas Paksoy

Abbas Paksoy

Çeken ileri’ye, gider geri’ye.
Nasihat verin, gelmez beri’ye.
Yemek yemez, kalır kuru deri’ye.
Boş kibir'i peşinde, gider inat.

Dünya, ayağına gelse, yalvarsa.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

İnlerim
Ben, benliğimi öldürmüşüm.
Çiçeklerimi, güldürmüşüm.
Maşrabı, boşa doldurmuşum.
Ahlar, vahlar ile içerim.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Hovarda
Bir kadın görsen, bulaşırsın.
Etrafında, fır dolaşırsın.
Arada bir de, dalaşırsın.
Hiç utanmaz mısın, hovarda.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Çok mu beğeniyorsun, beni.
Sevip, okşar, koklarsın ten’i.
Çıtır, çıtır, yiyorsun çen’i.
Seni gidi, hovarda seni.

Beni, güzel mi buluyorsun.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Yüce Allah’ın, bir sır’ı idi,
Görünmeyen canlar, diri idi.
Babam felek, anam huri idi,
Yinede, sen, bir hurisin, anam.

Çocuktum, küçüktüm, ufacıktım.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Her gördüğüne, gönül verme.
Dertleşip de, halini serme.
Kötüyle, kabir’e de girme.
Arkadaş aynandır, hey insan.

Katil insanlar, birleşince.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Bir sevinçle, bir heyecanla,
Sanki uçuyor, insan canla.
Zamanı bilmezsin, o anda.
Ne hoştur, sevdiğine varmak.

Heyecandan, elin dolanır.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Kabul etmez, Hak yolunu.
Bilmem, bu böyle nasıl hoca.
Kuldan saymaz, başka kulunu.
Bilmem, bu böyle nasıl hoca.

Bir lokmaya, din’ini yıkar.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Belaları sardın, başıma.
Bana geldin de, ne oldu ki.
Ağı-zehir kattın, aşıma.
Bana geldin de, ne oldu ki.

Karşılık vermedin, sevgime.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Her zaman, ben haklıyım dersin.
Burnunun doğrusu, gidersin.
Sonunda, hep zarar edersin.
Hiç uslanmaz mısın, sen gençlik.

Hesabını, doğru yaparsın.

Devamını Oku