Evliya olsan, neye yarar.
Kan üstünde, gül bitmez bacım.
Gevurlar bile hakkı arar.
Kan üstünde, gül bitmez bacım.
Ayazlar, boranlar, kıcılar.
İçin için, oydun içimi.
Yüzümü güldürmedin, kader.
Bana vermedin, sevdiğimi.
Yüzümü, güldürmedin kader.
Yeni açmış, gonca güllerden.
Ben de, buradan, gidiyorum.
Kalbine veda, ediyorum.
Sana mutluluk, diliyorum.
Güle, güle ağla, sevgilim.
Gölgemden, nefret ediyorsun.
Dünya’da az bulunan, bir tür’üdün.
Dul anne’nin, gölgesinde yürüdün.
Andırın, sokaklarında hür’üdün.
Seke seke, gezerdin Gülizar’ım.
Gençtin, yanağında gül’ler açardı.
GÜLLERİN KIRILSIN
Bin parçaya kırdın, dilimi.
Senin de, dillerin kırılsın.
Koklamadan attın, gülümü.
Senin de güllerin, kırılsın.
Bir umut peşinde, koşarız.
Bazen de, hayalle yaşarız.
Sevgiyi bulunca, şaşarız.
Yol’a bakarım, yol’lar mutlu.
Duvak giymiş, oynar köçeği.
Yol’larına dağıldı, kül’üm.
Bana etme, bu kadar zulüm.
Bir kez demişim, sana gül’üm.
Seni sevmeden, gülmem Ayşe'm.
Seni görünce, içim sızlar.
Acı, bana tek hediye.
Gülmez yüzüm, gülmez niye.
Kime sarılam, yar diye.
Gülmez yüzüm, gülmez niye.
Bir çelmede, düştüm yere.
Gittiler
Hepside, aynı yöne doğru,
Bakıp gittiler, birer birer.
Ne anladılar, ne sordular.
Bakıp, gittiler, birer birer.
Sen niye çıktın, benim karşıma.
Nasıl belalar açtın, başıma.
Acımadın, akan gözyaşıma.
Benim aşk’ımı, alıp da gittin.
Gülüşünle, bana ümit verdin.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!