Abbas Paksoy Şiirleri - Şair Abbas Paksoy

Abbas Paksoy

KAYNANA -Oğlum, seni sevip aldı.
Hak, seni, bize gelin kıldı.
Kapımızda, sana açıldı.
Hoş geldin, gelinim hoş geldin.

GELİN - Dil’in, çok tatlı söyler amma.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Bu gün, baharımızdır, bizim.
Kemal Atatürk, bize çözüm.
Bütün Türkiye’yedir, sözüm.
Koşa koşa, Kemal geliyor.

Yiğidim, şahlanarak coştu.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

KIL
Görünüşte, hiçbir değeri yok.
Kıl işte deyip, gelip geçeriz.
Gereksiz konuşan, bir insana,
Kıllık yapma lan, şurdan git deriz.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Seni, sokakta görüyorum.
Bu kimdir diye, soruyorum.
Gittiğin yere, varıyorum.
Bu sokağa, kim attı seni.

Senin, hiç bir sahibin yok mu?

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Dul - Bıkmış usanmıştım, çenesinden.
Öğüt veren, cadı ninesinden.
Günde, bin defa çıkardım, din’den.
Avrat öldü, çok şükür kurtuldum.

Evli - Senin avrat öldü, rahat eden.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Karı - Yaşım taze, gonca bir kızdım.
Çürük değil, çelikten özdüm.
Evde kuzuydum, burada azdım.
İnanman ona, ben haklıyım.

Koca - Yaşı otuz, neresi taze.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Kara Sevda
Soğukta kaynayan su, soğar.
Kara sevda, seni boğar.
He mi kör eder, he mi sağır.
Göremezsin, doğru yolunu.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Kanat çırparsın, sesin çıkmaz.
Uçar durursun, karasinek.
Kimse sana, severek bakmaz.
Uçar durursun, karasinek.

Tatlı, acı, demez konarsın.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Koşalım
Koşalım insan, hayat yoluna.
Binelim, zalim dünya salına.
Eziyet verme, doğru kuluna.
Görelim, kıllı çullu yüzünü.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Güzel’e, gül’e, yaprağa,
Koşar insan, koşar insan.
Hava’ya, su’ya, toprağa,
Düşer insan, düşer insan.

Güzel’i, güler görünce.

Devamını Oku