Abbas Paksoy Şiirleri - Şair Abbas Paksoy

Abbas Paksoy

Bekâr idim, bir kral gibi.
Bir avrat aldım, papaz oldum.
Görünmüyor, girdabın dibi.
Bir avrat aldım, papaz oldum.

Hiç bitmiyor, boş ofultusu.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Sar kollarına, sıkıca sar.
Ben özgür doğmuşum, anamdan.
Var git, kime sorarsan sor.
Ben özgür doğmuşum, anamdan.

Kısmetim kesilmiş, göbekten.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Münevverim
Elmasın, yanar dönerisin,
Uçtukça, uçarsın Münevver.
Gönlümün, taşan pınarısın.
Coştukça, coşarsın Münevver.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Işık saçan, ela göz’lerinle,
San ki, muhabbet taş’ı gibisin.
Huri melek gibi, yüz’lerinle,
San ki, muhabbet aş’ı, gibisin.

Yeni açan, gonca gül’lerinle,

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Huzur arıyorsan, bu Dünya’da,
Gerçek huzur, beş vakit namazda,
Gül bahçesini görün, rüyanda,
Gerçek huzur, beş vakit namazda,


Devamını Oku
Abbas Paksoy

İnsan, insan, nankörsün insan.
Dinle kalbini de, gör insan.
Sen, vurmaya niyet eyledin.
Dinle, kalbini de dur, insan.

Göz’lerini aç, etrafa bak.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Evlat;
Tutacaksan, sana öğüt vereyim.
Sen mutlu ol kine, murada ereyim.
Bir iş başında, çalışır göreyim.
Babanın malına, güvenme evlat.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Nasıl bir avratsın? Sen böyle.
Benim düşmanım, senin dostun.
Bu iş nasıl oluyor, heyle?
Benim düşmanım, senin dostun.

Dostlarım ile sen düşmansın.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Yaylalık diye, vardım kapına.
Önüme düşüp, götürdün Şam’a.
Akarı bakarı, dedin sana.
Bu nasıl bir babalıktır, baba.

İşe başladım, bozdun sözünü.

Devamını Oku
Abbas Paksoy


NASIL DÖNECEK
Planlar, ortaya çıkınca,
Senin dümen, nasıl dönecek.
Halkım, meşaleyi yakınca,
Bunca ateş, nasıl sönecek.

Devamını Oku