Koş Gel
Çiçekler açmış, domur domur.
Üzerine, yağıyor yağmur.
Gelemiyorum, toprak çamur.
Hadi, bana koş gel der, dallar.
KEPAZE
Safsın, tam yirmi dört ayarsın.
Sırtını, başını soyarsın.
Senin gibilere uyarsın.
Kepaze, kepaze, kepaze,
İnsan diyerek, saf’larına girdim.
Yol’larına gayet, doğrudur derdim.
Çoğunu, kötülük peşinde gördüm.
Bunlar nasıl Müslüman’dır, kepir bey.
Din’i bile, bölük parça etmişler.
KÖTÜ KADER
Gelme, kötü kader, gelme.
Çekemem, senin kahrını.
Beni ağlatıp, sen gülme.
Çekemem, senin kahrını.
Gönlümce sevip, alamadım.
Beni sana, kurban ettiler.
Elim, beline saramadım.
Beni sana, kurban ettiler.
Bulandı, aşk’ımın suları.
Sevgi arama, al güllerde.
Asıl sevgi, kulun içinde.
Kâbe arama, kır çöllerde.
Asıl Kâbe, kulun içinde.
Düşmüşsün, perişan hâllarda.
Kul Ol
Şunu bil, Allah vardır, birdir.
Bizlere görünmez, bir sırdır.
Ona kul olmaksa, çok zordur.
Hak yolunu, görmeyen kördür.
Bir saray yaptın, şeytan’ın için.
Böyle bir hataya düştün, niçin.
Şeytan’ınla, ortaklaşa geçin.
Şeytan’ı, sende götürdün, sakal.
Günahlarından, geçilmez oldu.
Sana Zalim
Olamazsın, sen asla âlim.
Bir gün, başına gelir ölüm.
Ettiğin kalmaz, sana zalim.
Tüm kapılar, kapanır yüzüne.
Acılarımı, içme gömdüm.
Oğlun ağlamıyor sanma, Annem.
Kor bir ateşken, kül olup söndüm.
Oğlun ağlamıyor sanma, Annem.
Yanıyor içim, yanıyor işte.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!