Vaz Geç
Binmiş, dertler üst üste bana.
Hayat gidiyor, bata bata.
Herhalde, yapıyorum hata.
Abbas’ım vaz geç, sen bu aşktan.
Çok çalıştın, çabaladın, didindin.
Kendine epeyi, servet edindin.
Akıl edip, esnaflığa yerindin.
Muradına erdin, veresiyeci.
Ekmek tekneni, döşeyip, dayadın.
Doğuyoruz, yaşamak için.
Doyuyoruz, yaşamak için.
Giyiyoruz, yaşamak için.
Her şeyimiz, yaşamak için.
Isınırız, yaşamak için.
Her yüz’e güleni, dost sandım.
Koşa koşa, bıktım usandım.
Suç’um neydi, kavruldum yandım.
Sen olsun bari, yaşa yavrum.
Bu dünya ya, boşa gelmişim.
Kader kötü çıktı, benim önüme.
Kastı varmış, candaime.
Bilemiyorum ki, bana kini ne.
Yaşamak deniyorsa, yaşıyorum.
Nasıl oldu böyle, anlayamadım.
Nasıl unutam, ben yaraları.
Yaralarım kanıyor, içimde.
İdam emrini veren, şuraları,
Yaralarım kanıyor, içimde.
Hâkim, idam kararını vermiş.
Yardır bu,
Kahrı çekilmez.
Allah’tan başkasına,
Boyun bükülmez.
Aşk’a susayanlar,
Dünya’da, sevdiğim yok,
Ben, kime sarılayım.
Yaşayan, bir kalbim yok,
Ben, kime vurulayım.
Yaşıyordum, diyarda,
Bey’lerini, kral görürler.
Ev’de, sülün gibi yürürler.
Sofra’na, lezzet, tat verirler.
Ah şu kadınlar, şu kadınlar.
Bazen bal olur, şu kadınlar.
Yarattığı şu, can için sana.
Tam yürekten bağlan, sen de ona.
Rahmet’ini saçar, senden yana.
Şükret Allah’a, zikret Allah’a.
Şahadet din’in, asıl temeli.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!