Abbas Paksoy Şiirleri - Şair Abbas Paksoy

Abbas Paksoy

Gönül İstiyor
Zalimler gitmiyor, aradan.
Haksızlara vursun, yaradan.
Bıktım, usandım, ben buradan.
Gönlüm, bir gün, göçmek istiyor.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Orman
Toprakları, yerinde tutan,
Bütün canlılara, tek vatan,
İnsanların, evinde tüten,
Sen değimlisin, söyle orman.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Bilmelisin, bunun farkını.
Aşk bir başka, sevgi bambaşka,
İyi öğren, sevgi çarkını,
Aşk bir başka, sevgi bambaşka,.

Aşk’ın yol’ları, aşk’tan geçer.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Nasıl Kader
Canla, neşe doluydu için.
Büyüdü, dalgalandı saçın.
Dişi olmaktı, senin suçun.
Eloğlu, alacaktı bir gün.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Sevemiyom
Gezinsen dursan, yolumun üstünde,
Benim olmak, var ise kastinde,
Aşkın suyu, dolu olsa testinde,
Gözlerim sevmeyince, sevemiyom.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Pişman
Ufuktan, doğan güneş kaplar.
Baharda, açılan yapraklar.
Kırda, yeşeren çayır çimenler.
Gün görmediler, pişman, pişman.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Başımda
Şaşsam da, şaşmam, Allah’ın işine.
O, birdir, tektir, rastlanmaz eşine.
Ne hale geldim, düşüne düşüne.
Ağarmış saçlarım, vardır başımda.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Sahtekârların, peşinden koşmaya.
Namussuzları, alkışlayıp coşmaya.
Doğru bildiğimiz yoldan, şaşmaya.
Biz istemesek de, alıştık artık.

Şerefsizlere, haklısın demeye.

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Bir insan, birine merhaba dese,
Birisi bakarken, birisi yese,
Birinde, parayla doluysa kese.
Ona doğru koşup, şeytan geliyor.

Bir kadınla, bir erkek, yalnız kalsa,

Devamını Oku
Abbas Paksoy

Birinci asır, yıl’sa altmış dokuz.
Flavyapolis, ağız’larda sakız.
Romalılara, oluyordun nabız.
Adına, para basıldı, Kadirli.

İkinci asırda, düzeldi taş’ın.

Devamını Oku