Düşün
Biz, ne güzel birer insandık.
Kız kadın, oğlansa erkekti.
Kime niçin, nasılda kandık.
Hepimiz, birer keklik olduk.
Ninniler, söyleyip uyuttun.
Kollarına alıp, büyüttün.
Ananeye göre, eğittin.
Oğlun, şehit oldu, duy anam.
Hain dölleri, kıydı cana.
El Kiri
Parçanı, alamadım dünya.
Perişan halimi, gördünya.
Parayla, gözümü ördünya.
Beni de kandırıyon, dünya.
Ey İnsan
Kaybolan, yoksa bizim din mi?
İçindeki o nefret, kin mi?
Yanında dolaşan, kör cin mi?
Derdin nedir, söyle ey insan.
Fakirlik
Gün oldu, kurbağa çıktı karşıma.
Çok şeyler geldi, şu garip başıma.
Sakın dokunmayın, yastık taşıma.
Beni gördün, kör olası fakirlik.
Gülsün Yüzün
Eşarbı, siyah bağlıyorsun.
Niye, hıçkırıp ağlıyorsun.
Sus, yüreğimi dağlıyorsun.
Güzel yüzün, gülsün sevgilim.
Hakim Bey
Ey hâkim, sorarım sizlere.
Neylersin, gökteki izlere.
Cezayı verirsin, bizlere.
Uzaya hâkim ol, hâkim bey.
Hasan Hocam
Hasan hocam, ulu çınardı.
Bu sene, göremedi Mart’ı.
On yedi, Şubat, ecel sardı.
Altmış altı yılımış, ömrü.
Askerlere, emir verildi.
Askerler, meydanlara geldi.
Askerler, birbirini dildi.
Hey gidi, yalancı dünya hey,
. Nice, kanlı savaşlar oldu.
Kendini Bil
Yüce tanrım, seni yaratmış.
Cennet’te, nimetleri vermiş.
Emrine, melekleri durmuş.
Kıymetini, bilesin diye.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!