Zihnin Kafesi Şiiri - Kasım Kobakçı

Kasım Kobakçı
4730

ŞİİR


10

TAKİPÇİ

Zihnin Kafesi

Zaman süzülüp gidiyordu sessizce şu dağlardan,
Gölgem uzayıp eriyordu derindeki bağlardan,
Renkler silinip kanıyordu gizliden hep ağlardan.
*
Hisler dağılıp parçalandı rüzgarın kollarında,
Anlam daralıp yalpaladı sırların yollarında,
Ruhum sararıp halkalandı yılların sollarında.
*
Sisler bürüyüp saklıyordu nehrin durgunluğunu,
Gözler yorulup kaplıyordu kentin yorgunluğunu,
Sözler kuruyup haklıyordu bendin solgunluğunu.
*
Kuşlar susarak dinliyordu rüzgarın ninnisini,
Taşlar pusarak gizliyordu toprağın çizgisini,
Düşler küserek izliyordu yaprağın ilgisini.
*
Bomboş gövdesi yansıyordu kırılan aynalardan,
Sarhoş gölgesi damlıyordu yarılan oymalardan,
Bir loş çehresi ağlıyordu darılan kurnalardan.
*
Kimsesiz duran heykellerin soğuyan yüzlerinde,
Sessizce vuran darbelerin uyuyan izlerinde,
Yalnız kuruyan sahnelerin soluyan gizlerinde.
*
Yıldızlar bile terk ediyordu ıssız gökyüzünü,
Rüzgarlar yine çekemiyordu cansız yeryüzünü,
Yağmurlar hiç de beklemiyordu yansız öksüzünü.
*
Yabancılaştım birdenbire içimdeki hislere,
Yalancılaştım dünden güne biçimdeki sislere,
İnançsızlaştım döne döne duvardaki islere.
*
Yollar kısalıp tüketiyordu açılan arayı,
Yıllar uzayıp belirtiyordu sızılı yarayı,
Sırlar çoğalıp delirtiyordu kızıllı karayı.
*
Duygular uzaklaşıyor hep mantığın çöllerinden,
Kuşkular tuzaklaşıyor bir aydının ellerinden,
Uykular yakınlaşıyor kor yangının küllerinden.
*
Masanın üstünde unutulan kitabın yazısı,
Kasanın altında kurutulan hitabın sızısı,
Tasanın ardında avutulan azabın kazısı.
*
Biliyordum geri dönmeyecek silinen yüzleri,
Siliyordum beri gelmeyecek bilinen sözleri,
Görüyordum hiç sönmeyecek o dirilen közleri.
*
İçimin çekilmiş kuyusunda boğulan hislerim,
Gecenin yıkılmış kuyusunda soğuyan sislerim,
Hecenin sıkışmış kuyusunda doğuran islerim.
*
Adını bilmeden aradığım o güzel duygular,
Tadını silmeden taradığım bu özel kurgular,
Yadını çelmeden kanadığım şu ezel uykular.
*
Gözümde büyüyen uzakların silinmiş anlamı,
Sözlerde çürüyen tuzakların bilinmiş bağlamı,
Özlerde sürünen kızakların dilinmiş sağlamı.
*
Çırpınan duygular tutuklanmış zihnin kafesinde,
Yıpranan olgular çocuklaşmış ruhun nefesinde,
Kıvranan vurgular soğuklaşmış kışın hevesinde.

Kasım Kobakçı
Kayıt Tarihi : 9.08.2026 10:10:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!