Ben kimim;
Aslında sayıların, yılların hiç önemi yoktur ama geleneksel olmuş özgeçmişi tarihlerle yazmak. 1978 yılında Kahramanmaraş’ta dünyaya gözlerimi açtım.1,5 yaşında Adana’ya yerleşip Adana kültürü ile büyüdüm ve öğrenim hayatım boyunca Adana’da kaldım. Adana kültürü ile büyüdüğüm için kendimi Adanalı olarak ifade ettim ve ben bir Adana kızıyım. Yazmaya olan tutkum ilkokul döneminde annemin şiir okumaya teşviki ile başladı. İlkokulda bütün özel günlerde şiir okuyanlar arasında ilk sırada ben vardım. Bu maceram daha sonra yazmaya dönüş ...
O meşhur masaya oturduğumda,
Sanmıştım ki bütün zırhlarımı kapıda bırakabilirim.
Gözlerimi kapatıp, göğsümdeki o eski savaşların,
Bütün izlerini bir bir serebilirim önünüze.
En şeffaf, en kırılgan halimle,
Sadece "buradayım, sizinleyim" demenin o saf huzurunu aradım.
Üstünü örtmediğimiz kederin
Mükafatı üşüyen bedenim
Ocakta yanarken paylaşmanın sevinci
Telgrafın tellerinde oynaşırdı kuşlar
Hangi bilinmezliğin cezasıydı
Hangi kırmızı boyadı mutluluğun kederini
İnsanın özüdür önce merhamet
Çağlasın yüreğin unutma evlat
Dinimiz emreder önce adalet
Gönülleri hoş tut unutma evlat
Sevgili Uyku;
Sende benim gibi zamanını karıştırıp dengesizleştin artık.
Bana gelmen gereken zaman dilimi gece diye adlandırılıyor.
Hani şu her yerin karanlık olup,
Yıldızların gökyüzünü süslediği,
Uyumak isteyeceksin zaman geçsin diye,
Ama her uyku girişimi karanlık bir tuzaktır şimdi,
Yastık bir işkence sehpasına dönüştü,
Yorgan boğucu bir tabut örtüsü,
Ya ben aptalım ya da benim sözüm
Gönlüm görse bile inanmıyor gözüm
Sustum söylemez derdimi özüm
Uyuz oldum dostlar kaşınıyorum.
Girdim bir yola çıkamam labirent gibi
Soluk borusunda plastik bir hortumun ritmiyle geldi
Ventilatörün mekanik tıkırtısı, ölümle yaşamın sınır bandıydı.
"Derin nefes al" diyemedim, çünkü zaten makine soluyordu onun yerine.
Vicdanın o soğuk, puslu çölünde savaşır durursun kendinle
Bir tarafta "yapmalı"nın dikenli telleri, ötede "yaptım"ın kavurduğu toprak
Her nefes, bir kurşun hızıyla deler geçer göğsünü,
Çünkü bu savaşta tek düşman sensin,
Kırk yedi mum söndü zamanın sofrasında
Her biri, hayatın bana geç kalmış bir dersini fısıldıyor.
Tıbbi görüntüleme içimin röntgeni çekilmiş gibi,
Kırık formüller, MR’a sığmayan stres çizgileri,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!