Huban Asena Özkan Şiirleri - Şair Huban ...

Bir gece çiçeği açtı yüreğimde
Kökleri zamanın kemirdiği bir taşın altında,
Yaprakları düşen yıldızlarla sulanmış.
Sen, sabahın ilk ışığında eriyen
Bir sis tablosuydun:

Bazen yalnızlığı da sever insanoğlu, bazen de kaçmak ister yalnızlığından. Birilerini arar durur fakat ne yaparsa yapsın kimseyi bulamaz yalnızından başka yanı başında. Bir o uzatır elin, bir o kucaklar bizi. Biz ne yaparsak yapalım bir gölge gibi takip eder bizi. Bazen öyle köşeye sıkıştırır ki bizi kurtulmak imkansızdır elinden. Çok da farklı duygular yaşatır insana. Kimi zaman hiç olmadığın kadar güçlü hissettirir kendimize bizi, kimi zamanda bir o kadar aciz. Bazen kendine yeter insan yalnızlığında, bazen de bir hiç olduğu düşüncesine kapılır. Yalnızlık şekil verir insana, kalıba sokar bizi. Biz insanlara bir şeyler öğretmeye çalışır biz farkında olmadan. Öğretir de aslında biz şikâyet ederken ondan. Biz sadece onun bizi sıktığını düşünürken o bize şekil veriyordur aslında. Hazırlıyordur hayata, yaşama ve dışarıda bulunan o kocaman sahte dünyaya. Yalnızken duygularınızla baş başasınızdır. Bir başkası müdahale edemez duygularınıza, yardımı da dokunmaz aslında yalnızlığınıza. Alternatif bir yaşam biçimidir yalnızlık bu dünyada var olan. Bu yaşam diğer yaşamlarla kıyaslanamayacak kadar farklıdır. Sizin içinizdeki dünya farklıdır oysa ve her şey hayatta bir geçiş döneminin kilometre taşlarıdır aslında. Yalnızlık sizi olgunlaştırırken bir bakıma da gözlerinizi açıp hayata nasıl bakmanız gerektiğini gösterir size ayna misali. Siz her şeyi reel (gerçek) yaşarsınız da dünyada bazı hayatların bilgisayarın off düğmesine basana kadar olduğunu kanıtlar size. O kadar sanal yani. Öyle güzel ışık tutar ki ileride yaşayacağınız hayata siz farkında olmasanız da bazen şükredersiniz yaşamı sadece aptal bir kutudan ibaret olanlardan olmadığınıza. Öyle bir zaman tanır ki yalnızlık insana zamanla geriye dönüp bakar insan ve ne çok şeyini kaybettiğini görür çoğu zaman. Evet yavaş yavaş olgunlaştırır bizi yalnızlık. Başlangıçta size acı veren şeyler yitip gitmiştir mesela. Aslında hafiflemişsinizdir, kurtulmuşsunuzdur üzerinizdeki ağırlıktan. Kafanıza taktığınız birçok şeyin, dert ettiniz, uğruna eziyet çektiğiniz, canınızın yandığını hissettiğiniz birçok şeyin aslında bir yük olduğunu hissedecek ve ne kadar önemsiz bir o kadar da değersiz olduğunu gösterecektir size. Sizin onlar için, onların uğrunda verdiğiniz mücadeleyi hak etmediklerini fark edecek, buna layık olmadıklarını kanıtlayacaktır yalnızlık size. Kısaca ya herkes gibi olmayı becereceksiniz sanal ve sahte. Ya da kimse sizin gibi olamayacak fark yaratacaksınız dünya üzerinde.
Huban Asena ÖZKAN

Sen küçücüksün
Ama hayatımdaki gürültün çok büyük
Varlığın renklendiriyor hayatımı
Kendime ceza verdiğim her yeri iptal ediyorum.
Senin yüzünden

Benim isyanların sığmaz kalıba
Aklım firar etti gördüklerime
Vicdanlar atılmış kör bir kuyuya
Hainler yüzünden yandı ciğerim

Tanımak gerekli sevdiğini
Öyle haybeden anlatmakla olmaz
Bende olan kadar tanıyorum seni
Dikilip durma öyle kafamın içinde
Bakma öyle olağanca heybetinle

Bir nehir gibi aktı hayat;
Geriye dönük bir damla yok.
Yatağında taşlar birikti:
Bazısı geçmişin çivisi,
Bazısı geleceğin pusulası.
Sildim demedim, sildim diyemedim

Bir akşam vakti,
Penceremde asılı duran yağmur damlalarını seyrederken,
Her biri camda parçalanan birer hayal gibi süzüldü aşağıya…
Biliyorum, sen gittiğinde geriye kalan sadece bu ıslak izler değildi,

Bir kuş öldü avuçlarımda
Kanatları kırık, tüyleri matem.
Ama bilirim

Gelen aratmasın sakın gideni
Sağlık huzur ile koş gel yeni yıl
Dertleri kederi olup biteni

Aydınlık günlerle gelsin bu yıl da,
Sevinçler dizilsin her bir anında.
Karanlık geceler bitsin sonsuza,
Yürekler huzurla coşsun, taşsın.

Her sabah yenilik sunsun hayata,