Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Bak/ma baharı çağıran bakışlarınla,
Ayaklandırma gönlümü olur olmaz,
En vakitsiz uzaklığından
Şirreti ni çekilmesi zor sensizliğin
Rızasız sabırlar içindedir ,yüreğim.
Kucak dolusu hasretini çekmektedir ahvalim.

sen gelince aklıma,hayalime,kalbime;
neden burnum sızlayıp
,gözlerim su sızdırıyor?
boğazım düğümleniyor?
ve sol yanım acıya batıyor?

Bülbülün olmuş,yüreğim,yüreğinin etrafında..
Uluyor mu,yoksa ötüyor mu bilemedim.
Nasıl oldu,nereden geldi ise seni sevmek.
Lügatlere bile yetiremedim,bitiremedim.
Anlarsın diye ümitlerim vardı,bir ara.
Rızasız,ruhsuz çiçeklere döndüler,bilemedin.

boğazımı düğüm düğüm yapan bir aşk;
eli eline değmeyecek biliyorum
dizlerim çüreyecek onuszlukla.
gözlerim kör olsa ne yazar..

anlamanı beklemiyorum sevgili.

bozğun güller mevsimisin.

içime çektik ce çöküyor ciğerlerim.

rahatsız ruhlar gibiyim.

Söylesene sevgili;

Çok sevildiğin için mi gittin,
Aldın benden suretini,
Söyleseydin az severdim seni
Gitmeye değer miydi bu çokça seviliş le rin..

Ve aşk aldı beni her şeyden;
sadece kendine sakladı.
yerlere çaldı,
başında paraladı,
sonra sustu
hamuş dedi.

Yüzük gam rengindeydi,
ve ala bildiğine ayrılık parlıyordu.
Ağlamalar dahi gözlerinin kamaşmasından ürperiyordu.
Herkesin gözü kısık,sesin de şiddetli tebrikler vardı.
Kimse yaklaşamıyordu yüzüğe,
Yüzük hiç bir mide nin kaldıramayacağı kadar küf kokuyordu

şimdi ölüm dedikleri tatlı bir bekleyiş.
ki dünya denen yerde gönlümün tadı kaçtı,
daha yeni dank etti yokluğun kalbime,
çektiğim acılar da cabası.

dedim ya olmadığın gönlümün tadı kaçtı.

Bırak beni
Herkes kendimle konuşuyor sansın..
Bırak beni
Onlar deli bilsin her zaman ki gibi beni.
Konuştuğum da sensin;
Ağladığımda,