Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Göz yaşı illaki gözden dışarı akmaz
Bazıları suskunca içerine akar
Ağlamak işte o zaman kötüdür;
Gözün susuzluktan ölür
İçin se göz yaşından boğulur..
Ve bir zaman sonra,

dudaklarım sızlıyor
kanım çekiliyor
ve öylece kala kalıyorum
seni düşünürken

yine bir gece vakti

Üzüntülerimi al dedim,
Sevince çevir dedim
Dedim bir bakışınla yaparsın..
Bir tek sen yaparsın dedim..

susmayı seçme/me li idin..

Aşkın hükmünü ellerine verdim,
Hani bir ümit ışığı doğurursun diye.
Hiç düşünmeden kalemi de yüreğim gibi,
Ortadan ikiye kırı verdin..
Şimdi ağlamamalısın bunca ayrılığa.
Ölen le ölünmüyor sevdiğim.

yol üzengi deniz suyu,
söylesene gözlerimden gittin mi.
bak hala aynı an, aynı devir.
senli ben hiç değişmedim ki.
benli sen,sen tarafından itildiğinden beri,
turuncudur gözlerim,

sarf ettiğin tüm sözleri bine bin katarak aldım sineme
bir insanı en çok sevdiği yıkarmış ya
beni yalnız sen yıktın ve ben buna sustum
inanmadın bana
sözlerim kafi gelmedi sana
ben kendimi hala toparlayamadım

neyse bitti diyorum
şükür diyorum
Rabbim diyorum
bitti diyorum gece..
sabahın seherinde uykuya hasret çekerek uzanıyorum..
gözlerim uykusuzluktan ağlarken ha bire.

şu canımın acısını ister misin,
vereyim bir ömürlük sana.
ki artık bunlar sözlerimin son nefesleri.
ben seni bin ömür beklerim de.
beklemelerimi,engelleyen imansızlar.
aşkını sinemden tırmıkla kazıyorlar

Anla ki sevgili,
seni seviyorum
gönlüm deki yarana tuz basarcasına
yüzünü kalbime, işliyorum yavaş ve sıkıca.
çözülmesi imkansız düğümler atıyorum aşka.

seni bu kadar gözü kara sevmemeli mi idim bilmiyorum...
hani düşünmüyor değilim bunu arda bir sensizliğin sancıları arasında kıvranırken.
sen yokken varken.
susarken.
ha bu arada bu susmalarını
seni sevmiyor da ondan sessiz kalıyora çeviriyorum