Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

Gelmek isteseydin gelirdin.
Nasıl yüzsüzlüğe bürünüp kaç kere geldiysem sana,
Sende gelmek isteseydin.
Gelirdin..
Şimdi, durduk yere gelemiyorum türküleri çağırma bana.
Şiirlerini bu yalana bulama.

istemediğin bir varlığın,
sonu gibi gözlerim.
takati kalmadı çırpınışalarımın,
avuçlarından damla damla sızıyorum
nidası susturulmuş toprağa.
bunu ruhuma sindiremiyorum

.yağmayan bir kar tanesi düşmeyi bekliyor ellerine.

ayın karanlık yüzündeyim bu gece,

aydınlığa geçmek için sabahı bekliyorum,

şimdi gidiyorsun
tüm gelişler intihar ediyor ardın dan..
sen bilmiyorsun.
gidişin sessiz bir soykırım
sen aşka inceden kabaca ustura vuruyorsun,
ardın da çığlık çığlığa bir ben bırakıyorsun.

ah mona
yüreğinde başka bir leylanın izleri var ki
göstermektesin an be an.
delirmekte aklım hatta çıldırmakta

ama

kızamıyorum,küsemiyorum.
öfkenemiyorum bile.
var bu işte bir terslik.
var bu işte bir hinlik
sanırsam ve sanıyorum ki ALLAH ı bilmek susmayı ögretiyor insana.
susmayı bildiriyor bana

sözüm sesine değince
utanıyorum.
utanıyorum işte senden,
sesine değen sözü
başkalaştırıyorsun sen.
sonra cümleler okunmak için bir birini eziyor.

25 Aralık 2011, 23:20
baktığım her yerde varlığın şayan
ekildiği her tohumda gülüşü açan
reddetmelere sağır cemreler düştü elime.
sen bilmiyorsun
söylemekten çekinmeden

sen hiç yandın mı?
bir düşün peşine düşerken,
sen hiç korktun mu?
bir çift göze bakar ken..
ben sadece sevgilim.
güneşi kucaklaya bileceğimi san/dım,

sen benim hüznüm den gizlediğim sevinç yanım sın,
kimseye demediğim,
herkesten gizlediğim,
Allah a arz ettiğim,
sen benim en mutlu anım sın,
kederimden gizlediğim.