Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

bazen sana seslenmekten yorulur kelimeler,
çoğu zaman geride bırak/sada aşk beni sana
yinede sevmekten geçemediğim olur gözlerin

bu kadar sevmek ve düşünmek seni akla zarar biliyorum
hani belki bir zaman sonra duyarsın beni diyorum

Tüm kavuşmalara inat!
Bak yinede özlüyorum seni.
Ve sana karşı,yinede seviyorum seni..
Sen güneşi bağrına basa bilir misin?
Bu cesaret işi değil sevgilim
Sadece sevmek işi,

Aşk harf olsa yazılır dı
hiç yazılamadı.
Aşk bir söz olsaydı söylenirdi
hiç söylenmedi
Aşk bir ses olsaydı duyulurdu
hiç duyulmadı

kuytularım yok benim,hep açık denizlerde gezdim.
hani ne gördüysen oydum.
bir gölgelik içinde kendi içimde kuytu oluşturamazdım.
bu arada selamun aleyküm gözüm nasılsın.
memleketim nasıl,
havası,suyu,taşı toprağı nasıl hala bıraktığım gibi mi..

saatleri boş ver gündüzün görkemi.
günlerden pazartesi,
sabah kendini salıya ter ederken,
yine yokluğunun uguntusu tuttu iyimi
sesimi boğdum yine,
gözlerimi sımsıkı kapattım,

yazmayınca susmayı öğrenirsin dediler kahraman,
bu yüzden yazıyorum,
ağlayınca geçmedi, geçmeyesi sevdam,
göğüm üstüme yırtıldığından beri,
en fazla başıma fezadan yıldızlar düşüyor,
susunca geçer dediler kahraman,

özlüyorum seni,
ne ötesi,
ne berisi,
özlüyorum seni
suskunluğumun içi.

ellerimden almakla yetinmedin kendini,
şimdi bu kadarla da kalma.
öldürmekle devam et beni,
hatta bununla bile yetinme..
ne varsa al ve git..
kazara bile, çıkma düşlerimin karşısına.

Öfke desen değil bu
Kırgınlık mı hayır
Suskunluk ta değil
Ölüm desen bir çaresi var.

Ama bu olanın ne adı

sana dair bir şey bırak mıyorum dışımda.

bana bakan herkes.
sen.
göremeyecek artık.