Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

özlüyorum seni,
ne ötesi,
ne berisi,
özlüyorum seni
suskunluğumun içi.

ellerimden almakla yetinmedin kendini,
şimdi bu kadarla da kalma.
öldürmekle devam et beni,
hatta bununla bile yetinme..
ne varsa al ve git..
kazara bile, çıkma düşlerimin karşısına.

Öfke desen değil bu
Kırgınlık mı hayır
Suskunluk ta değil
Ölüm desen bir çaresi var.

Ama bu olanın ne adı

sana dair bir şey bırak mıyorum dışımda.

bana bakan herkes.
sen.
göremeyecek artık.

İhtimaller denizinde,
Bir birinin yamacından dahi geçmeyecek olan,
İki kayıktan ibaretiz.
Evet biz..

Boşuna kürek sallama

aşk adın senin,
yüreğime dokunmaktan da ileri giden din.
yüreğimin bana benzemiyor artık,
her yanı sen,içi dışı ruhu sen.

dünya dönüyor ken kendi eksenin de.

bir ses
bir rüya
bir ceylan bakışlı var
kalbimin kıyısında

biraz heyecan

gece nedir?
uyku nedir?
bilirmisin sen,
ben unuttumda sevilen,

varlıgın varlığımı harebeye çevirirken

sırtımda atalarıma inen hançerin iç kanamalı sızısı
içimde hançerin torunlarına yapılan eziyet,
zulme zalime katlanamama hali,
Rabbim bana sabır ver!
tam orta yerimde,tam içimde!
cenkleşirken ha bire,

bunca sancıyla
bir başına..
sonra susunca kendi kendine...
hayata küstü diyorlar akıllarınca.
bilmiyorlar sanki senin gittiğini
giderken ben namına bir şey koymadığını.