Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

gözümde yağmur,
içimde ateş sağnakları var
sevgili..
hiç durmadan,,
hasretin yağar üzerime..
özlemin yakar içimi..

sustu san san da konuşur
ulu ve yüce dir aşk.
korunmasız ken girer gönlüne
unutamadığın dır aşk.
talan eder seni çoğu kez
iyileşmekten uzaktır aşk.

seni seviyorum
rüveyda
seni seviyorum
övülmeye değer kılınan

seni seviyorum

Sen ölmeyi becerememek nedir bilir misin sevgili,
Yada can dediklerine yaban cı olmayı.
Yürümekten aciz bırakılmayı,
Kalem tutan parmaklarının kırılmasını
Bilirmisin sevgili ,sırtından bıçaklanmayı.
Bilmekle koymadılar,yaşattılar yaşattılar.

Siyah kapladı tüm beyazlığını..
Yüreğimde yokluğun iki katı çoğaldı..
Göremiyorum artık ne seni ne sana benzeyenleri..
Canımı yakan varlığın da cabası..
Söylesene yar dediğim yaram.

sonra..
biri gelir işte
nereden geldiğini hiç görmeden.
bir zaman seni cennetin kapısında tutar,
alıştırır seni,varlığına.
mutlusun dur,

her güne
bir mektup
gözlerine yazılmış,seni anlatan.
mektuplar ki sana sesleniş biçimidir aşkın,
yokluğunun orucu zor geçiyor sevgili
iftarını açabilir miyim bu aşkın belli bir sonu yok..

kelimeler yok !
sen varsın
ve ağlatıyorsun
içime akıyor gözlerim.

bir seni bilmiyorum

koyu mavi bir aşk.

bu aşkla filizlenen hüzün kokulu mor güller.

birleşmesi mümkün olmayan iki el.

şemsiyemin uçlarını kırdım
antenlerimi söktüm
senin mevzilerinden görüntülü çekemiyorum.
sevgilim devlete ters düştüm sanırım.
şu anda engelleniyorum.
a dört kağıtlarını yazmaktan alı koyuldum.