Yusuf Şeker Şiirleri - Şair Yusuf Şeker

Kısmet

Bir şeyin kısmet ise kimse engel olamaz,
Vakti gelmeden hiçbir çiçek açamaz.
Mevlânâ’nın yazdığını aciz kullar bozamaz.
Yazılmamışsa alnına, kader seni bulamaz,

Şu Umut Dağı’na karlar yağarsa,
Bir çığ, bedende ruhu yok eder.
Velhâsıl titremiş yürek yanarsa,
O kor, bedende ruhu yok eder.

İlim gizlidir, her insan bilemez;

Kış geldi, gönül baharı bekleme
Çiçeksin, her derde deva açarsın.
Yüreğine umutsuz dertler ekleme,
Sen kar çiçeği gibi karda açarsın.

Yüreğine zemheride karlar yağsa da,

Gamlanma

Boşuna gamlanma, divane gönül,
Ölmeden ölürsün, kefen biçilmez.
Zemheri de vurur ayaz bedeni,
Yetim bir baharın suyu içilmez.

İncinmesin..
Herkes aynı anda yaşar,
Yıllar, aylar incinmesin.
İnsanoğlu düzlükte şaşar,
Yolsuz dağlar incinmesin.

İnsanın

Baharı beklerken, ömrü kış olur,
Tutunacak dalı kalmaz insanın.
İhtiyarlık gelir, gençlik düş olur,

İstemem ki!
Ömür sermayesinin bittiği yerde,
Sensiz geçen bir gün, istemem ki!
Bülbülün seherde öttüğü yerde,
Sensiz açan bir gül, istemem ki!

Kader

Yıllardan geriye kalan birkaç anım,
Bir avuç umut, biraz da keder;
Geceye düştü o suskun yanım,
Sabaha varırmı bilmem ki kader.

Her gölge bir ışığın izini taşır,
Karanlık içimde bir umut arar.
Rüzgâr saçlarında baharı kaşır,
Karanlık içimde bir umut arar.

Göğsümde bir kuşun kanadı yaşar,

Gece rüyaların yalan çiçeği,
Bir seher vaktinde açsa ne olur?
Balçıkla sıvanmaz ölüm gerçeği,
Bir mezar üstünde açsa ne olur?

"Ben yüceyim." diyen dağı var gibi,