Nesnelliğin çarkında öznel dalga-boyuyuz;
Gerilimin bedeni, genleşmenin ruhuyuz;
Almaşık ve karmaşık varoluş sürecinde,
Rahatlamaya teşne bûnsar âdemoğluyuz…
• Bûnsar: İlgilendiği her olguda kriz görmeye meyilli. (Karamsardan ödünçleme.)
"Benli seni" bulmak için tüm sözlükleri taradım;
Romanlara gömülerek "senli benimi" aradım;
Şiirleri "senli benli" şerhediyorken gördüm ki,
"Sen" ve "ben" yekdiğerinden kaçmaktalar uçar adım!..
Lakabı Tan Yıldızı, Tamu’dan ibret İrem;
Güneşi garptan doğar, matlası bile sitem;
Kıyamet’e karine o şiir gezegene,
Tarık ÇOLPAN yerine Zühre VENÜS mü desem ?.!
Bay arı, bayan çiçek... Bu teşbihte hata var !..
Tevili mecaz amma, daha nereye kadar ?..!
Bitkinin erliğini dişisine nakleden
Kız arılar yok olsa, Dünya hepimize dar...
Büküldü zamanın gel geç umuru,
Akrep kuyruğunu yere indirdi;
Beka bulsun diye ilkyaz yağmuru,
Yelkovan terini yele bindirdi.
Yağmur yağarken güneş birden açıverir ya,
Canandan bu tebessüm öylesi alkım hülya;
Gönlümün kanununa neva gamzeden ayar,
O mutlu, ben bahtiyar, Cennet’ten farksız Dünya…
Gerçi misafiriz ya şu gidimli Dünya’da,
Korkmaktan ürktüm en çok, o da başıma geldi;
Eylül güz hedefini on ikiden vurunca,
Yılgınlık aşılayan zıtlar aklımı çeldi.
Hüzzam elvana karıp onca siyah beyazı,
Ne zaman aklıma düşsen
Toprak kaynamaya başlar,
Gökyüzü terlemeye;
Ayaklarım yerden kesilir,
Ellerim var mı? .. Yok mu? .!
Kendimi unuturum...
Gülü düşte koklarız, yüreğimize batar;
Biraz tebessüm etsek, hüzün kaşını çatar;
Anladım, bu Dünya’da bize rahat uyku yok,
Diken üstü yakaza, göz yumsak şafak atar...
Kendi gündemimizi belirlerken habire,
Yad algı oklarından sine hep yara bere;
Öze dönüş cenginde ölsek gam değil amma,
Dik gömmezlerse hayıf, nâ’şımızı kabire...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!