Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

DOĞA
Sabahın alnında bir kuş sesi,
Uyanır doğa, nefes alır yaşam.
Bir ağaç gövdesinde saklı zaman,
Köklerinde sevmek, dallarında sabır.

DOĞADA SES VAR
Bir kuş sesi yırtar sabahı,
Göğe savrulur içimdeki sevinç!
Doğa ayağa kalkar,
Yaşam göğsünü gere gere başlar güne.

DOĞU'NUN İNCİSİ VAN
Kadim zamanların gölgesinde duran,
Dağlarla konuşan şehir gibisin Van.
Bir yanında tarih, bir yanında hüzün,
Gölünde saklıdır asırlık destan.

DOĞU'NUN MAVİ DESTANI
Kadim zamanların gölgesinde duran Van,
Dağlarla konuşur, sessizce uyanan.
Bir yanında tarih, bir yanında hüzün,
Gölünde saklıdır bin yıllık zaman.

DOĞUŞ
Güneşin ilk ışığına tutuldum,
Bir de gözlerinin derinliğine…
Biri dünyayı aydınlatıyor,
Biri içimde gün doğuruyor.

DÖKÜLEN SÖZCÜKLER
Artık kalmadı
İnancım sözcüklerde
Dilimde dökülen her sözcükten
Doğmayan bir güneşsin sen

DÖKÜLEN SÖZLER
Yârim
Aklım firarda
Gözlerimde ilelebet hüzün
Dökülür dilimde acı acı

DÖKÜLÜR YAPRAK MİSALİ
Yaprakları sararan bir sonbaharım
Sen dökülen parçalarım
Tenimde batar ok gibi
Düşen hüzünler

DÖNMEM
Bir bakarsın bir daha dönmem
Anlatsam çok uzun olur
Dönmeyeceğim o kadar
Bilirim sevmezsin uzun öyküleri

DÖNMEYİN KUŞLAR
Gözlerime hüzün düşmeden,
Sesin içimden çekilmeden,
Adının yankısı içimde dinmeden,
Henüz dönmeyin, kuşlar...