Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

SENSİZ DİYÂRLARI
Sen koklamayan gülü neyleyim
Sensiz baharı da
Sen doğmayan günü
Neyleyim sensiz diyârları

SENSİZ GÜNEŞ
Gözlerini görmesem,
Yine de içimde bir bakışın eksikliği olur,
Bir renk yarım kalır gün ışığında,
Adın düşer suskunluğun en derinine.

SENSİZ GÜNEŞ 1
Gözlerini görmesem,
Yine de içimde bir bakışın eksikliği olur,
Bir renk yarım kalır gün ışığında,
Adın düşer suskunluğun en derinine.

SENSİZLİĞİN TAM ORTASINDA
Sensizliğin tam ortasındayım bu sonbaharda
İçime çökmüş bir şehrin harabesindeyim
Sesin kulaklarımda unutulmuş bir şarkı gibi
Ruhumun en kırık yerinde yankılanıyor

SENSİZLİK
Sensiz geçen her sabah,
Perdemde solgun bir ışık.
Kapıda ayak sesin yok,
Evime çöker sessizlik.

SENSİZ YÂR
Saçın rüzgâra karıştı dağ başında,
Gözün yağmur oldu aktı koynuma.
Dokunma dedin, uzak kaldın yakınıma,
Bilesin sana sevdam yandı gün gün bir başıma.

SESSİZLİĞİNDE SEN
Geceleri seviyorum,
sessizliğinde sen varsın;
ay ışığı düşse odama,
seni düşünürüm usulca.

SEN ÜŞÜME
Ben derdimi taşırım, incinmem,
Bir ömrü susarak geçiririm.
Gözlerinden düşen bir damla,
İçimde en sessiz yeri deler.

SEN YOKKEN
Sensiz geçen akşamlar
duvarlarda sessizce büyür.
Her sokak,
adını söylemeden seni hatırlatır.

SERÇE AĞIDI
Zemherinin ayazında bir serçeyim,
telaşımı yüreğimde saklarım.
Kanadımı nereye koysam üşürüm,
yalnızlık vurur bağrıma, donarım.