Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

BÜKÜLEN YOLLAR
Bitmiyor dünyanın yükü, kederi,
Yolum yokuş, aşar gidiyorum.
Dîvâne gönlümü bir telaş sardı,
İçimde ne varsa taşır gidiyorum.

BÜLBÜL FİGAN EYLER
Varsın bütün cihân senin olsun,
Tahtın arşa değsin, zerrât boyun eğsin.
Ben bir gonca nefes isterim gülşenden,
Yeter ki bahârı sînede göreyim.

BULUTLARIN ARDINDA
Her gecenin bir sabahı var,
Bulut sonsuza dek kalmaz.
Gecenin ardında bir ışık,
Sessizce yolunu arar.

BULUTLARIN ARDINDA
Göğe ağır bulutlar çökmüş bu sabah,
Bu yıl hangi hikâyeyi yazacak zaman?
Dağların sessizliğinde büyürken düşünce,
Rüzgâr taşır uzaklara gönlün sualini.

BU NEYİN ÇİLESİ
İşi gücü biter mi bu dünyanın canım
Hep acı hep acı çekiyor insan
Acı çekmek kolay mı ?
Sen acıyı hep bıçak yarası sanırsın

BU ŞEHİRDE
Gidersen bu şehirden yar,
Gölgen kalır sokaklarda.
Sessizlik büyür içimde,
Adın kalır dudaklarda.

BU ŞEHİR SEN KOKAR
Saçların savruldu akşam rüzgârında,
Bir mevsim kaldı gülüşün ardında.
Her esen yelde adını duyarım,
Rüzgâr bile senden bir iz taşır ardında.

ÇAĞIN YORGUN YÜZÜ
Kalabalık içinde büyüyor yalnızlık,
Herkes konuşuyor, kimse duymuyor kimseyi.
Bir ekran ışığında tüketip ömrünü,
İnsan unutur oldu kendi gerçeğini.

CAM KENARINDAKİ HAYAL
Otobüsün camına yaslandı başı,
Yollar aktı gözlerinin önünden sessizce.
Her virajda bir düş bıraktı ardında,
Her durakta bir umut yeşerdi içinde.

CAM KENARINDAKİ HAYAL
Otobüsün camına yaslandı başı,
Yollar aktı gözlerinin önünden sessizce.
Her virajda bir düş bıraktı ardında,
Her durakta bir umut yeşerdi içinde.