Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

EN GÜZEL MANZARA
Dünyanın en güzel manzarası sende saklı,
Gözlerine bakınca içim eriyor zaten…
Dağların sustuğu yerde sen konuşursun,
Bir bakışınla eksilir zamanın yükü benden.

EN GÜZEL MENZİL
Kalbine uzanan bir yol seç,
Bütün yollar bana doğru olsun.
Vardığım ilk durak gözlerin olsun,
Bütün sessizlikler adını sorsun.

EN GÜZEL MISRAM SENSİN
Bir gülüşün değse ömrümün sabahına,
Bahar olur ömrümün her mevsimi,
Bırakırım hüzünlü bütün şiirleri,
Çünkü sen olursun gönlümün ezgisi.

ENKAZ
Gece olunca herkes susuyor,
Benim içim konuşmaya başlıyor.
Duvarlara çarpan düşünceler
Bir bir adını alıyor yalnızlığın.

ENKAZA SUSKUN DÜNYA
Enkaza döndü her yanın
Altında umutların vurulmuş
Talan olmuş her yanın
Dünya suskun Gazze bitkin

EN SAF GÜZELLİK
Güzelliğin en saf hâli,
Bir yüz çizgisinde değil,
Bir kalbin sessiz atışında saklı,
Kimsenin görmediği bir derinlikte gizli.

ERKEN SAATLERİN SIZISI
Özlemek sabaha karşı usulca çöksün,
Şehir daha uyanmadan düşsün içimize.
Bir sessizlik gibi büyüsün adın,
Geceden sabaha sarkan ince izimize.

EŞİĞİNDE KALAN BAHAR
İçimde filizlenen
Adını koyamadığım bir evren var.
Kapısını çalmadığım düşler,
Hâlâ ışığını söndürmeden bekler.

EŞİĞİN ÖTESİNDE
Akşam usulca eşiğe sindi,
Avlu gölgeyle derinleşti.
Rüzgâr avludan geçti;
Adını kimse duymadı.

ESKİTTİ
Eski bir hikâyeden geldim sana,
Kusura bakma.
Üstüm başım mutsuzluk içinde,
Zaman eskitti beni.