Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GEÇEMİYOR
Bir yanım hep sende kaldı,
Gönlüm senden geçemiyor.
Sen uzak bir mevsim oldun,
İçimde güz tükenmiyor.

GEÇEN BULUTLAR
Bakıp imreniyorum akınına
Şehrin üstünden geçen bulutların;
Belki varırlar bir sessizliğe,
Adını bilmediğim düş sınırlarının.

GECENİN ARDINDAN
Gün bitti,
Bir şiirin son mısrası gibi.
Ay adını yazdı suya,
Sonra sustu dünya.

GECENİN KALAN SESİ
Gecenin koynunda üşürken düşler,
Bir eski şarkı gibi değdin bana.
Yüreğimde saklı kırık sevinçler,
Sessizce yürüdü seninle yana.

GECENİN KALBİNDE
Gitme demedim;
Yollar, ayak izlerini rüzgâra bırakmıştı.
Ben, içime düşen sessizliği
Yılların gölgesi gibi taşıdım.

GECENİN KALBİNDE AÇAN SÖZ
Adın düşer geceme,
Bir sır gibi kalır içimde.
Bir bakışınla başlar özlem,
Bir dokunuşunla büyür sevgimde.

GECENİN KALBİNDE SEN
Gece iner usulca omuzlarına,
Ay vurur sessizce teninin gülüne.
Bir bakışın değse yeter yüreğime,
Zaman susar aşkın en güzel yerine.

GECENİN KALBİNE DÜŞEN IŞIK
Gecenin kalbine mi dokundun?
Gece, adınla yeniden doğdu.
Göğün en sessiz yerinden
Kalbime sessiz bir seher süzüldü.

GECENİN KIYISINDA
Sevmekten çok özlemeyi bilir aşk,
Bir akşam sessizce düşer içime.
Dokunmadan ısıtır elleri,
Bir düş büyür gecenin içinde.

GECENİN KIYISINDA
Yapraklar savrulup düşerken yere,
Bir hüzün siniyor sessiz pencereme.
Nedir bu vakitsiz ayrılık böyle,
Daha düşler değmemişken ömrüme.