Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

SANA DÜŞEN GECE
Kalbimin içinde saklı bir yerdesin,
eksik ne varsa sende tamam olur.
Gece bile sesine eğilir usulca,
dünya bize doğru sessizce savrulur.

SANA EKSİK KALDIM
Ben sana muhtacım, bilmezsin,
Adını içimde saklarım ince bir sızı gibi,
Her gece biraz daha büyür yokluğun,
Ben sana mecburum, bilmezsin.

SANA EMANET YÜREĞİM
Al, yüreğimi avuçlarına koy,
Avuçlarında solsun bütün korkularım.
Ben sustukça büyür içimde yokluğun,
Adınla başlar bütün uykularım.

SANA KALAN
Seni sevdim, gönlümde
Akşamın izi kaldı.
Adın düştü dilimden,
Gece sustu, sözüm kaldı.

SANA KALAN HUZUR
Bakar mı insan, gözlerine değince,
İçinde bir yıldız usulca yanınca?
Bakışında dinlenir yorgun kalbim,
Dünya güzelleşir, sen bana bakınca.

SANA SUSACAĞIM
Sana "kal" demeyeceğim.
Bir akşam konar pencereme.
Giden, yoluna yürür;
Kalan, sessizliğe karışır.

SANA UYANMAK
Aşk,
geceyi sabaha bağlayan
uzun bir uykusuzluk değil;
gözlerini açınca
düşen ilk ışıkta

SANA VARMAYAN YOLLAR
Akşam iner omuzlarıma,
Sessizlik adını fısıldar rüzgâra.
İçimin kıyısında bir eşik aralanır,
Yokluğun usulca gelir, sen gelmezsin.

SANA YAKIN OLSUN
Sevgilim ol demiyorum,
Gönlümde bir iz bırak istiyorum.
Her gün yanımda olmanı değil,
Uzakta da beni duymanı istiyorum.

SANA YAKIŞAN
Güneş, senden ödünç alır ışığını,
Sabah, adını ufka fısıldar.
Rüzgâr, adını dallara bırakırken,
Ben, sana doğru çiçeklenirim.