Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

TAMARA
ANA
Gölle karışmış aklın kızım
Gözlerin uzak, yüzün solgun
Hangi derde yandın böyle
Söyle de bilsin anan

TANIKLARIM
Yazlar geçti omzuma ince bir göç hikâyesi gibi,
Kışlar çöktü içime suskun bir şehir gecesi gibi,
Uçan kuşlar bile bildi içimdeki eksilmeyi,
Ben her mevsimde biraz daha kendime yabancıydım…

TARİFSİZ BİR SEN
Bir beyaz kâğıda binlerce söz yazdım,
Her satıra düşlerimi bıraktım.
Ama seni anlatmaya gelince,
Kelimelerim sessiz kaldı.

TAŞINAN YÜK
Derdini hafife alma ey gönül
Bazen en ağır yük
Kimsenin görmediği yaradır.
Taşır durursun,
Adımların aynı ama

TAŞLAMA
Bir vakte erdi ki bizim zamanımız,
Doğru belli değil, eğri belli değil.
Her söz meydanlarda sultan kesilmiş,
Hakikat suskun, çağrı belli değil.

TEK BAKIŞ
Bir çift göze düştü gönlüm,
Bakışlar çoğaldıkça eksildim.
Herkes gözlerime bakarken,
Ben yalnız seni gördüm.

TEK YURDUM SEN
Senin yüreğinden başka
Bir yurdum yok bu dünyada.
Savrulan bir yaprak gibi,
Düştüm sevda rüzgârına.

TELLİ TURNAM
Telli turnam, selamını götür,
Sevdiğimin diyarına usulca.
Kanadında taşın özlemim,
Rüzgârla süzülsün sessizce.

TEMMUZ HASRETİ
Sana öyle hasretim,
Bu Temmuz gecesinde.
Adın süzülür usulca,
Yüreğimin içinde.

TEMMUZ TADI
Temmuz sabahı erkenden ısınır,
Güneş yükselir gökyüzünde.
Buğdaylar altın rengine döner,
Toprak kavrulur tarlalarda.