Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

SERHATTA AKŞAM
Dağ başına akşam çöker usulca,
Yel dolaşır yaprakların içinde.
Yağmur iner, taş yeşerir sessizce,
Can uyanır ana toprak içinde.

SERHATTA AKŞAM
Dağ başına akşam çöker usulca,
Yel dolaşır yaprakların içinde.
Yağmur iner, taş yeşerir sessizce,
Can uyanır ana toprak içinde.

SERHATTA BEKLERİM
Beklerim seni,
Gözlerim arar ufukları,
Beklerim seni serhat şehrinde.

Rüzgârla savrulur hayallerim,

SERİN BİR GÖLGE
Gönlüme serin bir gölge düştü,
Teni yaz güneşi, buğday teniydi.
Kokusu dağ yeli, içime doldu,
Gözünü açınca sabahım oldu.

SESİMDEN VATAN
Türkçe, dudağımdam çocukluğumdan kalan bir izdir,
İlk hecemde saklı bir ninnidir.
Dudaklarımda büyür, kalbime yürür,
Her kelimesi yurdumun izidir.

SESİM RÜZGÂRDA KALIRSA
Bir akşam sesimi rüzgâr taşımazsa,
Adım düşmezse yağmurun sesine,
Kuşlar geçip de beni anmazsa,
Bil ki zaman almıştır beni kendine.

SESİNE SARILMAK
Sesini duysam geceden,
Ay süzülse pencereme.
Adını ansan uzaktan,
Gece sığmaz içime.

SESİNİN İZİNDE
Bir gün sesin,
Rüzgârın koynuna değse;
İçimde yıllardır susan
Bütün yollar dile gelirdi.

SESİNİN YERİ
Sanki yüz yıl geçti seni görmeyeli,
Belinden sarılıp içime çekmeyeli,
Gözlerinin içine bakıp gülmeyeli,
Pamuk gibi sesini duymayalı.

SESİ YETTİ KALBİME
Bir neden aramadım seni severken,
Sadece sesin yetti kalbime.
Bir bahar gibi dokundu içime,
Bilmeden kalbimde büyüdün yine.