Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

BİLEMEZSİN
Yüzüne bakınca ne hüzün kalır ne keder,
sen bilemezsin.
İçimde çözülen bütün karanlıklar,
adını duyunca dağılır sessizce.

BİLESİN
Bakışlarında bulduysam sevdaları
Sebebi sensin, bilesin
Gözlerine düşen her hâlim
Karşı koyamadığımdandır
Gülüşündeki ince sırlar

BİLETİNİ KESTİĞİM ŞEHİR
Bir istasyon gibi susuyor içim,
Vaktim doldu, kendime iniyorum,
Bir bavulda susturduğum anılarla
Geri dönerim içimdeki yerden.

BİLİNMEYEN YÂRAM
Sen hep saklı kalan adı konmamış yaramsın
Her gece içimde büyür
Uyandığımda her sabahımı eksiten yanımsın

Dokunamadığım en sıcak hasretimsin

BİLİNMEZ DİYÂR
Yüzünde çiçekler bâki,
Gözlerin de bilinmez bir diyâr gibi,
Her bakışın başka bir mevsim,
Her susuşun derin bir sır gibi.

BİLMEDİĞİN YERDEN
Bir sessizliğin kıyısından,
sana usulca yaklaştım.
Pencereye dalan bakışından,
kimsenin duymadığı iç çekişlerinden.

BİLMEDİN, MÂZURSUN
Sen gül bahçelerinde büyümüş bir dal,
Ben ayaz gecelerde solmuş bir hayal.
Ben derdimi yıldızlara fısıldadım,
Sen gamın ne demek olduğunu bilmedin, mâzursun.

BİLMEM Kİ
Bilmem ki nasıl anlatasam
Dertlerimi size
İçimde büyüyor
Yürekler acısı

BİLMEZDİM BEN
Bilmezdim ben gönül diye,
Külü sönmeyen kor varmış.
Bir tek gülüşün değince,
Kışın bağrında bahar varmış.

BİR ADIM UZAKTA
Uzaktan sevmek ince bir sızı,
Gecenin koynunda büyür sessizce.
Bir pencere ışığı düşer yoluma,
Gözlerim o ışıkta seni arar.