Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

SENİ
Ben seversem bir başka severim
Gözlerine güneş
Dudaklarına akşam kızıllığı
Gülüşlerine de bahar derim

SENİ DÜŞÜNMEK
Seni düşünmek güzel,
akşamın sessizliği gibi,
içime süzülen
bir şarkı gibi...

SENİ GÖRMEK
Seni görmekten korkarım,
Adın geçse içim ürperir.
Görsem gözlerinde kaybolurum,
Görmesem hasretin büyür.

SENİN ADIN
Sen, gecenin susmayan izi.
Sen, sabrımın son kıyısı.
Sen, içimde büyüyen
Adsız bir mavilik.

SENİN BAHARINDA
Çiçekler sende açmış renk renk,
Bir bahar taşmış gözlerinden.
Dokunsam dağılır içime,
Ilık bir yağmur gibi derinden.

SENİN KOKUN DEĞMEYEN GÜL
Senin kokun değmeyen gül, gül sayılmaz,
Ruhuma düşmeyen renk, bahar olmaz.
Bir ömür geçse de mevsimler içinde,
Adın değmeyen rüzgâr bana yâr olmaz.

SENİNLE ZAMAN SUSAR
Öyle sessiz bir anda belirsin ki;
En yorgun akşamın koynunda,
esen rüzgâr değil,
yüreğime dokunan bir huzur olursun.

SENİN SUSKUNLUĞUN
Sen sustun, geceler konuşmaya başladı...

Ne bilirsin;
İçimde her gece biraz daha eksilen bir ömür var.
Karanlık, adını fısıldıyor duvarlara,

SENİN YAĞMURUN
Her şeyden kaçan aklım firarda,
Bir tek sana varır bütün yollarım,
Düşlerim yorgun bir kuş misali
Sana doğru kanat çırpıyor içimden.

SENLE KOKAN ŞEHİR
Saçların savrulur akşamın koynunda,
bir mevsim kalır gülüşünün ardında.
Rüzgâr adını usulca fısıldar,
sokaklar seni saklar her adımında.