Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

SESSİZ GECELER
Sessiz gecelerde yüreğime sararım seni,
Ay susar, yıldızlar hasret olur.
Her bakışımda biraz daha çoğalırsın,
Adın kalbimin en derin yerinde yâr.

SESSİZ GİDENLER
Bazen iyi insanlar gelir…
Hayatına dokunur,
İçini ısıtır.

Sonra,

SESSİZ HASRET
İnsan özleyince susar içinden,
Bir sızı büyür yüreğin en kuytusunda.
Geceye anlatır yarım sözlerini,
Yıldızlar dinler onu ıssız gecelerde.

SESSİZ HAYAT
Eskiden her tuştan ses gelirdi
Tam bir cümbüş havası vardı
Şen şakraktık her yerden
Her birimiz farklı renkten

SESSİZ İZ
Gün gelir çekilirsem bu diyardan,
Adımı kedere yazma.
İnsan yalnız toprağa karışmaz;
Sevdiği yüreklerde ömür boyu kalır.

SESSİZ KALAN MEVSİM
Artık solgun görünür bahçemde güller,
Bulutlar eski bir masala dalmış.
Ufukta güneşi solduran yüzün,
Issız bir akşamda kaybolup kalmış.

SESSİZLİĞE DÜŞEN AD
Bazen sessizliğe adını bırakmaktır sevmek,
Konuşmadan bir yürekte yankı olabilmek.

Bazen gecedir sevmek;
Ay pencereden çekilirken,

SESSİZLİĞE DÜŞEN DERS ZİLİ
Bugün, şehirler susarak ıslandı,
Gökyüzü suskun, yer ise çoktan ağlamıştı,
Rüzgâr bile utanır gibi geçti sokaklardan,
Bir şehrin kalbi sessizce daralmıştı…

SESSİZLİĞE KALAN
Evin sessizliği çöker omzuma,
Duvarlar gecemi usulca örter.
Boş bir sandalye kadar eksiğim;
İçimde bekleyen bir ömür.

SESSİZLİĞİ AŞAN ÇIĞLIK
Bir umut düşer uzak ufuklara,
Bir yürek titrer savaşın gölgesinde.
Bir damla merhamet büyür usulca,
İnsanlık filiz verir vicdanda.