Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

SESSİZLİĞİ AŞAN ÇIĞLIK
Bir umut düşer uzak ufuklara,
Bir yürek titrer savaşın gölgesinde.
Bir damla merhamet büyür usulca,
İnsanlık filiz verir vicdanda.

SESSİZLİĞİME BAHAR EKER
Yürüyorum akşamların,
Islanmış sessizliğinde.
Gölgem bile üşür artık,
Adın değmeyen şehirde.

SESSİZLİĞİMİN ADI
Geceye emanet edilmiş
Ürkek bir kalbin sesiyim.
Adını her anışımda
Bir yıldız düşer içime.

SESSİZLİĞİN ADI
Adını sığdırsam sessizliğe,
Sessizliğe emanet etsem yüreğimi.
Seni anlatabilsem,
Merhameti unutan yüzlere.

SESSİZLİĞİN ARDINDAN
Kaç gece sustum
Dilimde yarım kalan cümlelerle
Kaç kalem kırdım, parmaklar arasında
Haberin var mı,her sessizlikte bir anı kayboldu böyle

SESSİZLİĞİN ÇIĞLIĞI
Konuşmuyor diye suskun sanmayın;
Sessizliğin bir dili vardır.
Anlatmıyor diye incinmediğini sanmayın;
Kimi, yüreğinde kasırgalar saklar.

SESSİZLİĞİN DİLİ
İnsan özledikçe sessizleşir,
İçinde bir akşam çoğalır.
Söylenmeyen her kelime,
Kalbin kıyısında oyalanır.

SESSİZLİĞİN GÖLGESİ
Bir sızı usulca düştü içime,
Gönlümün bağına derinden işledi.
Hasret, dallarıma gölgesini düşürdü;
Ömrüm o gölgede eğildi.

SESSİZLİĞİN GÖLGESİNDE 1
Uzanamadım düşlerine,
Dokunamadım ellerine.
Bir akşam sessizce soldu
Adın içimde ince ince.

SESSİZLİĞİN GÖLGESİNDE
Belkiler cesaret bulamaz içimde,
Adımlarım hep yarım kalır,
Sözler dudakta takılı kalır,
Gözlerimse uzaklara dalar.