Siğil Şiiri - Özge Özgen

şiir kendini ezberletiyor her akşam 
kırmızılar giyinip geliyorum sana 
çatısız bir ev olma telaşlarım oluyor anlamıyorsun 
geniş bir balkon çiziyorum duvarlara 
uykuda yakalıyorsun beni 
inkâr ediyorsun

her sevişmede yüzü eskiliyor insanın, oysa 
sonra elleri çekiliyor bir tarafa doğru 
yağmur aniden geliyor 
aniden bastırıyor soğuk 
sürekli ağrıyan bir diş gibi kalıyorsun orada

teninde bir siğil 
boynunda aynısı 
böyle bir siyahlık büyüyor aramızda 
sigaranın birini söndürüp 
diğerini yakıyorsun 
sigara yanıklarını gösteriyorum sana 
sen dumanını yüzüme üflüyorsun 
ben daha çok soyunuyorum sana 
inkâr ediyorsun.