Yagmur Postacisi Şiiri - Seyfi Karaca

İsli soba borusu
Boz bulanık duvara yan basan
Sıvasız tuğlaları kızıl renginden solgunlarla delik deşik
Çatıyı mavi brandalarla kaplamış
Her kopan fırtına dam altında yaşayanları götürmesin diye etraf viranelerden kopan taşlarla
Çerçevesi kırık pencerelerde cam parçaları alaska ayazına ve sibirya soğuğuna sıtkını sıyıran kör kütüklüğün
Sırlı bir kristal gibi gökyüzünü kanatsız uçan tüy savrulmalarına hadi bu seferlik sen ol rüzgar
Hadi senin giysilerin değilse de merlinden yahut kleopatradan
O camlara bakan pencerenin altındaki kedi yavrularını hatırla, bu seferlik de sen okul önlüklü çocuk ol
Sesin niyagara çağlayanına benzemese de hiç üzülme yağmur yolunu şaşırmış karla karışmış
Köleyi dönen her yılbaşında helloweenden önce
Karnevalden sonra
Yakılmış ılık mum ışıklarıyla köşe bucaklaşıp
arkası yarın radyosu dinlemeye koyulmuş göçmüş dersin
Bundan başka piyango sana çıkmaz diye seni kalbinden çalan taş plaktır
Hadi bu sefer de yüzünde güneş doğsun aşk söylesin dilin dudağın
Ey güzel solist
Ey dokundukça yağmurlu çiçekler gibi kalbi titreyen akardiyon
Ey tutkulu özlemlerin kutlu sevinci
Çal ki betin benzin hasrete kucak olsun
Çağır ki bu sefer çığlığın ve çırpınışların
Hatıra defterlerindeki sevgiliden esen yağan
Karla karışık
Yağmur postacısı olsun

Kasim / 26