Yağmur Şiiri - Hatice Kübra Karaçalı

...
Yağmur telaşsız
Kasım bir başka kırılgan
Bir başka yağan..
Yağ ki telaşsız
yüzünü göreyim
Zerreler
seçilsin
gök dediklerinin
Düşleyeyim
düşmeyeyim

Lütuf içimde
iltifatı yeşertirdi
Bir zaman. ve şimdi
yağmur ellerime dolanan
çağın doğurduğu
nasırdan başka
görmediğim
sahiplenilen tek
Çaresizliği şimdi yutuverir

Saat ilerlemiş
Ha gerilemiş, hala
geçmiş zaman sultasında
Ben ama
- ama dinle
Yağmur dinmiyor
Telaşsız bir göğün
ettiklerini bildiriyor
Senin için

Yaslanıverdim
gelecek mümkünlerin
Ilık ılık haberine.
Toprak adım başı
Yusuf kuyusu
düşüş yorgunu demler

Sonra yanağımda taneler

Gözlerim sustu.
göğün gülüşleri var
Sahiplenilen bir muştu bu
Gözlerime düşen tanenin
en hakiki
utkusuydum elbet
Başa sardım gayet
Gayemi.
Temelsizdi ve lekesiz
Lekesiz bir yağmur bu

Benimle güldü gök
Ve hala yağmakta
Bir başınalık
Gök başımda
Yaşamaktayım
Ben.