Yaşamın başındaki

Bana basitçe anlat demiştin
Tarih neden yargılar
Masallar neden sırnaşık
Bir evde beş parmağın uzandığı
Aynı habersizlik, niçin?
Desem ki göğsündeki elifi melekler çizmedi
Sen yaratmadın olan biteni
Nazlanarak yine kendine gelir misin
İşte dünyayı düşünceler yaratır
Düşünceyi şairler avutur bilirdim
Ben çiselediğin iklimimi
İnan isteyerek kabullenmedim
Birileri vardı avucumda havsalamda birileri
Bana basitçe anlat demiştin
Sana basitçe yaşantı diyorum
Öyle zor ki zorluğun varlığı
Tatsızlığı, saygısızlığı
Sadece basit kalan eğer inanmak istersen
Apaçık ve nihayetsiz ve bilindikler
Biraz, arayan bulur bulanlar arayan
Biraz, cennet en yakınına özen-mek
Çokça, mutlak bir suret tayin etmek.
Kimse suret giydirmeye yanaşmıyor
Elden ele dolaşıyor hala meraklı gözler
İşte böylesi bir zamandayız
Bir kolaylık çizmek gerek avuçlarına
Senden benliğinden sürgün veren
Ve varlık elinin parmağı olduğunu
Unutturmayacak denli keşif dolu
Berraklık gerek arınmışlık
Derin uykudan, uykusuzluklardan
Bitip tükenmeyen konuşmalardan
Apaçık kalbinle oku
Kendimi okuduğumdan beridir
Benler ben’imi doğurdu
Sonunda kabullenmişlik benimdir
Kalbin, sesleniş ve güzellik yolu
Nihayet yürümeyi öğrendiğinde
Alçakgönüllü şüphe kılarsan ayak izini
Basıp geçtiğinde geriye dönmek
Haşin hesaplaşmalarla yüzleşmek
Zorunda kalmazsın belki
Yüzleşmenin en kötüsü istikrarlı yenilgiler
Zaman bedene yenilmiyor, görüyorum.

Nasıl şaha kalktığını soruyorsun
Mutlu devirler, sulak şehirler,
Zıt gitmeden hiçbir devrim mümkün mü?
Kimi sessizdi kimi onayladı kimi büyüyerek
Evet o denli büyüdü ki çağlar iki büklümdü
Ya ayırdı bütünü ya da birleyerek
Ancak sen ne ayrısın ne birleyebilirsin
Birliğe küsmeden apayrı kalabilirsin
Çünkü böylesi bir çağdayız
Artık anlıyorsun, anlatılmıyor
Cümleler çoğaldıkça anlam kararıyor
Apaçık gerçeklikle oku
Gerçek, gördüğü düşler kadar
Nefes aldığı günler kadar
Yer kaplayan sen ben için
Bir-ilahi-arzu