Otuz Şiiri - Hatice Kübra Karaçalı

Birbirini yiyen birbiriyle çakışan
Ve birbirini doğuran dünyalar içinde
Hakkını vermişim yaşanmışlığın
Öyle fısıldıyor yaradan
Yasalar konuşmuş
Büyüme yasası, görme yasası, körlük yasası
Beşlik mesela ilk hatıralar
On ikilik mesela ilk aşk olan
Elbette öncesinde biraz cennet ninnileri
The children of heaven
Kaçan otobüs değil göçen kuşun derdi
Dünya kurtarılmayı bekler demişim
Ağzımdan kaçmış öylesi
Sonra bir parça kalabalık arasında
Kağıttan gemiler batmamak için
Yıllar, hakkını verecek diyor
Kalem tutan öğretmen
Gururla söylüyor “Hadi yürü şimdi”

Aradan seneler insanlar geçmiş
Mekan ve zamanı unutturan
Evet, yankılı yirmilik yasası
Dünya dünyamla çakışmış
Çatışmış
Pazarlar kurulmuş, inşaat başlamış
Karnaval düdüğü, sarhoş satıcılar
Her sokakta bir yanım beni beklemiş
Rüyam içimdeki Kızılderili’nin
At çağırışıyla tütsülenmiş, sonra
Her uyanışta pratik hayat arayışları
Ya da yere basan türden dedikleri
Ne kadar fikir varsa eylemişim
Çok ilerisi değil mesela hemen yarın için.
Zira düne dair gördüğüm her şey
Kasıp kavuran haber başlıkları, köşe taşları
Evet İsmet Özel göz kırpmış
İnşaat başlamış
NEYİ İNŞA EDECEKSİN EY…
İNŞA EDİLMEZ, YALNIZ OLUNUR
AŞK OLSUN, AŞK OLSUN
GÜN BATIYOR ARTIK YAZ ÖYKÜNÜ
---
Not found.
Kapanış seramonisi

Bugün hakkımda otuzluk yasası
Daha en başındayken üstelik
Yeniçağın kuşları kadar çekingen
Kargaları kadar gamsızlık var
İki ileri bir geri adımlarla
Tasarruf ediyorum kendi bildiğimden
Çünkü varsa bildiklerimin, yazdıklarımın
Ederini sorgulamaktan, içimde yeniden
Adil pazarlar kurmaktan alıkoyan bir şey yok
Bir kadın annesine bir adam babasına
Yeniden dönecektir, cinsten
Zaten kar yağarsa da düzelecektir
Dosyalar tıkanmasa takipsizlikten
Yahut göz, göze değse anlamlı.
Tükenilmeyecektir

Bugüne gelmiş olmak için
Yaşanmış olmalı
Öyle diliyorum ve
Yaşamış olmaya üflüyorum
Şirazemin kayıp gidecek
Çok da uzak olmayan
Bir şey olduğunu biliyorum
Yani, en azından.