Ne insanlar gördüm ben bu âlemde
İtle it, kurtla kurt olanı gördüm
Kimini silmeli tek bir kalemde
Günah deryasına dalanı gördüm
Bilmem ki ne istedin şu gariban şairden
Sen nesir yaz dedin de ben şiir mi yazmadım
Hakkımda ahkâm kestin hep bulunduğun yerden
Sen neler neler dedin, ben yine de kızmadım
Seyreyle alemi ibret al hele
Bülbülün sevdası boşa mı güle
Mevla’m neler vermiş hemen her kula
Arı kovanında bal mı vermemiş
“Güzellik sana has, yoksa soydan mı
Merih’ten mi geldin bilmem ay dan mı
Zeytinburnu’ndan mı, Bakırköy’den mi
Kız sen İstanbul’un neresindensin”
AŞIK YENER
Enes ' e...
Bak evlat verdiğim bunca öğüdü
Kulak ardı edip gitmeyesin ha
Davana sahip çık, yoldaşlarını
Yarı yolda koyup satmayasın ha
Al yavrumu cahil koyma
A’yı öğret öğretmenim
Yalnız şehri mesken sayma
Köyü öğret öğretmenim
Gönül yükseklerde dolaşıp durma
Gel dost kapısında kul olmayı bil
Sakın “ harabat ehlini hor görme”
Hak için divane, del’ olmayı bil
Gelip de dünyaya kalan var mı hiç
Uyan bu gafletten; ölüm var ey can !
Yaptığın yanına kalır kâr mı hiç
Uyan bu gafletten; ölüm var ey can !
Ağız tadıyla bayram yaşanmıyor ne yazık
Anne-babayı sevip, sayınca bayram olur
Ne söz var ne de sohbet , yürekler kökten ezik
Sevenler sevdiğini deyince bayram olur
Rabbim vermiş bu hayatı, kadrini;
Bilemedim, geçip gitti bir ömür
Çok aradım saadetin yerini
Bulamadım, geçip gitti bir ömür
Sırtımda yük bilmiyorum kaç tonluk
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!