Yatmakta upuzun,
Dört mevsim altında.
Ve beklemekte,
Bütün heybetiyle,
Doruğuna konacak kartalı.
Al başını;
Git uzaklara.
Sana zincirler takan,
Baskılar yapan,
Yoktur uzaklarda.
Ve sen gidince,
Zincirleri ayaklarinda mi?
Hala bakiyor
Ayaklari özgür akli hür...
Ve elleri kavramaya hazir yüregini...
Gidisi halaylarda sakli kalacak
Agitlarda belki
Gectim kendimden ve bu dunyadan
Ideallerin icinden cikamadim
Utopyalar yarattim kendime
Kimselerin bilmedigi
Zamanin saat ayyasliginda
Dakikalari sildim yelkovan akrebe yenildi
Varolusunda sartlar arama insanin
Pislik saydigin yuzune tukurdugun
Cocuklarini kursunlayip
Koylerini yiktigin
Ormanlarini yaktigin
Dillerine kelepce taktigin
Zamanın atlıları doldurmuş günlerini göçüyorlar
Dallanan bir ağaç misali büyüyorken
Köklerin karanlığın yollarını aşıyor
Ve sen sayfalarda gençliğini soluyorsun...
Yirtilan kusaktan Uzanan her utkunun
Kirilacagi gunler daha cok uzaklardayken
Agzindan dokulen
Siradan sozcuklerdeki samatanin
Sikilgan cagirtisinda yatar
Senin gencligin.
Siralanmis giderler goce
Kavimimin bitmez derdinde
Yeni yollar acilir onunde
Ayak ciplak yen delik
Cepte metelik yok
Aclik desen korkunc bir canavar
Bir resme vuruldum.
Bakışlarında hüzün,
Umut aşk tutku.
Bakışlarında ben varım.
Güzelliğiyle dünyayı kıskandıran;
Benim dünyamı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!