Tuncay Aytaç Şiirleri - Şair Tuncay Aytaç

Tüm denizleri doldurup avuçlarıma, gözlerinin mavi tonunu aradım.
Sonra oturup bir kenara, eski günlerimizi andım.
Sensizlik yürekte yanan köz, nasıl kopartılıp atılabilir ki; can'da can olmus öz.
Hasret uçurumlarından düşmüş adamım, saat misali ayrılık anına takılmış kadranım.
O yüzden sen diye atıyor sol yanım.

Şehre sensizlik yağıyor bu sabah.
Islak kaldırımlarda hüznün izi.
Yorgun adımlarım maziyi sayıyor.
Karşımda bir kedi, gözlerimde sevgiyi arıyor.

Puslar arasında rüya aleminden,
Siyah beyazdı her şey,
Sen, içinde adeta melek.
Gülümsüyordun sadece.
Gülümsemeni bıraktığın yerde,

Ahu gözlerine yazılan şiirleri dinlediğimde gözlerim yaşarır, sözcüklere küserdim.
Her sözcükten kıskanırdım seni,
suskunluğa bürünüp öylece severdim.
Sen, bitmeyen arzuydun dudaklarımda,
içtiğim her damla suda,

Huşu içinde beklerken seni,
Nasıl düşürdün ki, gözlerindeki mahzene beni.
Özledim sıcacık sineni,
Lâhidim sihirli güzelliğin oldu,
Nasıl unutabilirim ki; kaşına selam veren bukleni.

Balkan havası gibi değişkendi bakışların.
Bazen ferahlar bazen de hüzün dolardım.
Ama her halin kabulümdü, her halini severdim.
Yine ferahlatsın bakışların, yine aşk dolu sözler düşüreyim gül bahçene.
Can Feda bakışlarına, o yaban güllerinin kokusunu hissettiğim lehçene.

Şiir deryasında kırıktır yelkenimiz
Rotamız sarhoş, Sevgi ilkemiz
Gidiyoruz bilinmeyene doğru
Ey aşk, ey aşk, göster doğru yolu

Şelâle şelâle aktık deryaya

Yorgun ve kırgın her şey
Tıpkı ben gibi.
Köz olup; yansam diyorum
Demirci ocağında.
Yeniden şekillense hamurum.

Unut dediğin yerde umutlarım emeklemekten kurtuldu.
Şimdi sensiz adım atmayı öğrendim.
Sensizliğin adımlarını atıp.uzaklaşırken senden
Özgür rüzgârlar güzel melodileriyle birlikte okşuyordu öpmekten çekindiğin tenimi.

Sevmeyi bilmiyorsun ..
Unut dediğin yerde umutlarım emeklemekten kurtuldu.
Şimdi sensiz adım atmayı öğrendim.
Sensizliğin adımlarını atıp.uzaklaşırken senden
Özgür rüzgârlar güzel melodileriyle birlikte okşuyordu öpmekten çekindiğin tenimi.