Töre Hanım Şiirleri - Şair Töre Hanım

​Gözlerimden sızan bu sağanak,
Sıradan bir kederin dökülüşü değil;
Özlemin ta kendisi bu, damla damla içime işleyen.
Eskimiş, soğuk ve kırık yanlarım var benim,
Kimsenin uğramadığı, tozlu raflar gibi...

​Bir yağmur camı buğuluyor gecenin tam ortasında,
Siyah bir boşluğa dökülüyor damlalar, tıpkı anılar gibi.
Zaman akıp gidiyor avuçlarımızdan,
Ve fısıldıyor karanlık o kaçınılmaz gerçeği:
Ölüyor işte insan dayı, ölüyor...

Mürekkebe falan inanmıyor artık,
Doğrudan kendi kanıyla imzalıyor sayfaları.
Çünkü biliyor;
Bazı gidişler mürekkeple temize çekilmeyecek kadar kapkara.
O, odanın en karanlık köşesinde,
Sırtında bir hançer gibi taşıyor o son bakışı.

​Öyle birdenbire, bir çırpıda
Yakıp yıkmam köprüleri ben...
Alevler sarmaz bir gecede aradaki mesafeyi,
Gürültüyle çökmez aramızdaki o köprü.
Ben, gidişleri bile zamana yayanlardanım.

​Toprak ağır, toprak kapkara,
Ve sen, o mühürlü tahta kutuyu bıraktın derine.

Ellerindeki çamuru silkerken dedin ki:
"Kimse bahsetmesin bana artık o kelimeden."

​Zaman avuçlarımdan kayıp giden ince bir kum gibi,
Ne rüzgârı durdurabiliyorum artık pencere kenarlarında,
Ne de içimde durmadan yankılanan o eski, yorgun saat sesini.
Günün ilk ışıkları sessizce odaya sızarken anlıyorum yalnızlığın rengini;
Dile kolay, geçen onca seneden sonra içimde tek bir düğüm kaldı çözülmeyen,

​Saatlerin kadranında biriken o gri toz,
ve içimde gitgide devleşen o eski, o yorgun sessizlik...
Sensizliğin son demindeyim şimdi.
Hani bir yaprak düşer ya toprağa hışırtısız,
tam o düşüşün eşiğinde,

​Ne bir gölgem kalsın ardında, ne bir izim,
Kurusun pınarım, ağlamasın gözüm.
Eğer bir kez daha sana dönerse yüzüm,
Sana muhtaç olan ellerim kırılsın.
​

​Sana söylemiştim, geç kalma diye,
Zaman akıp giderken avuçlarımızdan.
Değerini bilmediğin o her saniye,
Şimdi bir uçurum gibi duruyor aramızda.
​Gönül kapımı çalsan da artık nafile,

Sonsuz Yankı: Bir Aşk Güzellemesi
​(Erkek):
Gözlerinde başladı benim miladım,
Bir kentin gürültüsünden kaçıp sana sığındım.
Avuçlarında unutulmuş bir çocukluk masalı,
Ve sesinde dinlendiğim o en kuytu limandım.